Education Means------

"EDUCATION SHOULD BE MAN MAKING & SOCIETY MAKING ----DR. Radhakrishan THANKS

LIFE OF COURGE

live vichar

"શિક્ષક પોતે શીખતો ન રહે તો તે કદી શીખવી ન શકે - રવીન્દ્રનાથ ટાગોર. જીવનમાં કોઈ પણ માણસને ખોટો ના સમજવો, તેના પર વિશ્વાસ રાખવો, કેમકે એક બંધ ઘડીયાળ પણ દિવસમાં ૨ વાર સાચો સમય બતાવે છે.સફળતાનું કોઈ રહસ્ય નથી,તે ફક્ત ધણો વધારે પરિશ્રમ જ ઈચ્છે છે.પ્રકૃતિનું બીજું નામ ટેવ છે. THANKS

WEL COME TO MY BLOGS

DIWALI WISHES

હજાર કામ નહીં કરો તો ચાલશે પણ એક કામ એવું કરજો જેના માટે દુનિયાએ તમને યાદ કરવા પડે. જે આવડે છે તેને શ્રેષ્ઠ બનાવવાનો પ્રયત્ન કરો. THANKS

WEL COME

ACHIVEMENT

30 September 2015

કૃષ્ણ વિષે લખતી વખતે કલમ થાકતી કેમ નથી?……. લેખક- શ્રી ગુણવંત શાહ

કૃષ્ણ વિષે લખતી વખતે કલમ થાકતી કેમ નથી?……. લેખક- શ્રી ગુણવંત શાહ

krishna-gunvant shah
કૃષ્ણ વિષે લખતી વખતે કલમ થાકતી કેમ નથી?

કૃષ્ણ કેવળ અર્જુનના જ સારથિ નથી. તેઓ આપણા સૌના જીવનરથના સારથિ છે. તેઓ સ્મિતપૂર્વક આપણી પ્રતીક્ષા કરી રહ્યા છે. બસ જાગીએ એટલી જ વાર છે.

કૃષ્ણં વંદે જગદગુરુમ્!

કૃષ્ણથી ચેતવા જેવું છે. કૃષ્ણ સૌને ખેંચે છે અને ખેંચી જાય છે. કૃષ્ણ સૌને વશ કરે છે, જીતી લે છે અને દોરે છે. ‘કૃષ્ણ’ શબ્દ કૃષ્ ધાતુ પરથી બનેલો છે. સંસ્કૃત શબ્દકોશ પ્રમાણે કૃષ્ એટલે ખેંચવું, જીતી લેવું અને દોરવું. 1987ના ઉનાળામાં એક આખો દિવસ વૃંદાવનમાં ગાળવાનું બનેલું. ત્યાંના હરેરામ હરેકૃષ્ણ મંદિરમાં ગાળેલો એક કલાક કૃષ્ણમય બની ગયેલો. આ મંદિરનો કારભાર પરદેશી કૃષ્ણભક્તો ચલાવે છે. પરિણામે મંદિર અધિક સ્વચ્છ લાગ્યું. કદાચ મંદિરમાં પણ દેવળની શાંતિ હશે!

મંદિરના વિશાળ ચોકમાં આંખ ઠરે એવો ગોરો યુવાન બેઠો હતો. સફેદ ધોતિયું, સફેદ પહેરણ અને માથે ચોટલી! એ યુવાન અત્યંત રૂપાળો હતો અને એની સમીપે સફેદ સાડીમાં શોભતી પત્ની ગોરી રાધા પણ ઓછી રૂપાળી ન હતી. પત્નીના ખોળામાં હતો ‘દીસંતો કોડીલો કોડામણો’ બાળકૃષ્ણ! પતિ-પત્ની રુદ્રાક્ષની માળા ફેરવી રહ્યાં હતાં. એવું તે કયું કારણ હશે કે એ પરદેશી યુગલ દેશ અને વેશ છોડીને વ્રજવાસી બની ગયું! ફરીથી કહેવું છે કે કૃષ્ણથી ચેતીને ચાલવા જેવું છે. એ સૌને ખેંચી જાય છે.

1987ના અરસામાં મહાકવિ ઇકબાલની જન્મશતાબ્દી દેશમાં ઉજવાતી હતી. વડાં પ્રધાન ઇન્દિરા ગાંધીએ એક જાહેર સમારંભમાં કહ્યું હતું કે ઇકબાલના પિતા કાશ્મીરી બ્રાહ્મણ હતા અને એ બદલ ઇકબાલ ગૌરવ અનુભવતા હતા. કૃષ્ણે ગીતામાં આસક્તિ વિનાના કર્મની વાત કરી તેના ઇકબાલ પ્રશંસક હતા. યાદ રહે કે ઇકબાલ સાહેબે મર્યાદાપુરુષોત્તમ રામને ‘ઇમામે હિંદ’ કહ્યા હતા. રામનો મહિમા કરવા માટે એમણે જે કવિતા લખી હતી તે વારંવાર વાંચવા જેવી છે. કૃષ્ણના મુસ્લિમ ભક્તકવિઓ ઓછા નથી. પાંચ ઊંડા શ્વાસ લઇને હવે આગળ વાંચો.

રાજપીપળાના વિદ્ધાન ડો. કાન્તિકુમાર ભટ્ટે વર્ષો પહેલાં એક સુંદર લેખ પ્રગટ કર્યો હતો. હિંદીમાં લખાયેલા એ સમૃદ્ધ લેખમાં એમણે ગુજરાતના મુસ્લિમ કૃષ્ણભક્ત કવિઓની વિગતો વિસ્તારથી લખી હતી. એ લેખમાં મહીકાંઠાના બાબા શાહુદ્દીન, મૂળ ગુજરાતના પણ પછી વ્રજમાં વસેલા સંત કવિ જમિયત ખાન, ચાંપાનેરના સંત દાનાસાહેબ, મહેમદાવાદના બાબા શેખ સફ્રુ, ગુજરાત છોડીને વ્રજવાસી બનેલા બાબુલ શાહ, ઉત્તર ગુજરાતના પિલવાઇ ગામના મીર મુરાદ, પાલનપુરના બાબા ફાજલ તથા પીરૂ દરવેશ, નેકખાન પઠાન અને સાંઇ હુસેનખાં જેવા કૃષ્ણકવિઓની પંક્તિઓ પ્રગટ કરી હતી. અહીં શેખ સફ્રુની પંક્તિઓ પ્રસ્તુત છે:

કૃષ્ણ પિયુ સે પ્રીત લગી, આલી!
જગ સે નાતા દૂર રહે!
અંતર ઉજિયાર ભયે સજની,
માનો અધમ અજ્ઞાન જંજીર કહે!
દિન રૈન જિક્ર ચકચૂર હુઇ
હમ હરદમ કૃષ્ણ કા નામ રટે,
સફ્રુને પિયુ કો પેખ લિયા
ઉસ ઘર પે જાય અબ કૌન હટે!

ગુજરાતની બહારના કૃષ્ણભક્ત કવિઓમાં ડો. કાન્તિકુમાર ભટ્ટે જે નામો ગણાવ્યાં તે હતાં: રસખાન પઠાણ, અલીખાન પઠાણ, અયુબખાન તથા બાગીખાન મુખ્ય હતાં. સ્વામી હરિદાસની કૃષ્ણભક્તિના સંસ્કાર તાનસેન પર પડ્યા હતા તે એટલા તો પાકા હતા કે આજે પણ મુસ્લિમ ગવૈયાઓ અેવું કહે છે: ‘કા’ના બિન ગાના નહીં.’ ચીખલીની કોલેજના ભૂતપૂર્વ પ્રધ્યાપક અને મિત્ર ડો. અબ્બાસઅલી તાઇએ કૃષ્ણ પર પીએચ.ડી. કર્યું છે. ફરીથી કહેવું છે કે કૃષ્ણથી ચેતીને ચાલવા જેવું છે.

વૃંદાવનથી પાછા ફર્યા પછી બે દિવસ તિથલને દરિયાકિનારે રહેવાનું બનેલું. ત્યાં દેગામના ગોસ્વામીજી સાથે યાદગાર મુલાકાત થઇ હતી. સત્સંગ લાંબો ચાલ્યો હતો. એમણે કહેલી એક વાત હજી યાદ છે: ‘કૃષ્ણ હજી પણ જીવંત છે.’ ‘શ્રીકૃષ્ણ: શરણં મમ’ – મંત્ર પોપટીની માફક બોલવાનો મંત્ર નથી. સામે સાક્ષાત્ શ્રીકૃષ્ણ ઊભો હોય એવા ભાવ સાથે એ શબ્દોનું રટણ થવું જોઇએ.’ ગોસ્વામીજીએ મારાં લખેલાં કૃષ્ણ પરનાં પુસ્તકો આખેઆખાં વાંચી નાખ્યાં હતાં. આ મુલાકાત કવિ મકરંદ દવેએ ગોઠવી આપી હતી.

નરસિંહ મહેતા કે મીરાં પાગલ ન હતાં.

સૂરદાસે ગાયું હતું:

ઐસી પ્રીતિ બઢી વૃંદાવન,
ગોપિન નાચ નચાઇ!

કબીરજીએ ગાયું હતું:

ભજો રે ભૈયા રામ ગોવિન્દ હરિ!
જપ તપ સાધન કછુ નહીં લાગત,
ખરચત નહીં ગઠરી!

આજનો યુવાન કોઇ નશાની શોધમાં છે. આજનું ઇન્ટરનેશનલ યૂથ કલ્ચર ક્યાંક ખોવાઇ જવા ઝંખે છે. એ પૂરઝડપે મોટરબાઇક એવી મારી મૂકે છે, જાણે મરવાની ઉતાવળમાં ન હોય! બધી ફીકરની ફાકી મારીને એ જેને પ્રેમ કરે તેના તીવ્રતાથી પ્રેમ કરવાની ઉતાવળમાં છે. માતાપિતા એને ધીમા અને ઢબ્બૂસ લાગે એમ પણ બને છે. શિસ્ત પ્રત્યે એને થોડીક સૂગ હોય છે. સપૂચો સુખવાદ (redical hedonism) એને ખેંચે છે. ગતિ, ઘોંઘાટ અને ઘેનનો આશક એવો એ યુવાન હશિશ, કોકેઇન, એલ. એસ. ડી. અને નિડલ જેવાં ડ્રગ દ્વારા મળતી બેભાનતા એને ખેંચે છે. કરવુું શું? આવી વિચિત્ર પરિસ્થિતિમાં એને કૃષ્ણ નામનો નશો જ બચાવી શકે તેમ છે. કૃષ્ણ તૃપ્તિદાયક છે અને મુક્તિદાયક પણ છે. પાંચેક હજાર વર્ષ પહેલાં યાદવોએ મહાન ભૂલ કરી હતી. સાક્ષાત્ કૃષ્ણ દ્વારકામાં હાજરાહજૂર હોવા છતાં મૂર્ખ યાદવોએ શરાબનું શરણું શોધેલું. પ્રભાસતીર્થમાં થયેલી એ મોટી ભૂલ સુધારી લેવા જેવી છે.

કૃષ્ણ વિશે લખતી વખતે મારી કલમ થાકતી કેમ નથી? ખાનગી વાતને જાહેર કરવી છે. પળે પળે મને એવી પ્રતીતિ થાય છે કે હું આશીર્વાદ પામેલો (blessed) જીવ છું. શું આમ કહેવામાં અહંકાર નથી? ના, ના, ના! પ્રત્યેક જીવ આશીર્વાદ પામેલો જ હોય છે તેમાં હું અપવાદ નથી. હા, કેટલાય જીવોને એવી પ્રતીતિ નથી હોતી કે પોતે આશીર્વાદ પામેલા જીવ છે. બાકી પરમાત્મા આશીર્વાદ પહોંચાડવામાં કદી પણ પક્ષપાત નથી કરતા. કૃષ્ણ વિષે અઢળક લખ્યા પછી પણ મારી કલમને ટશિયા ફૂટે છે તેનું રહસ્ય પ્રતીતિમાં સંતાયેલું છે. કૃષ્ણ કેવળ અર્જુનના જ સારથિ નથી. તેઓ આપણા સૌના જીવનરથના સારથિ છે. તેઓ સ્મિતપૂર્વક આપણી પ્રતીક્ષા કરી રહ્યા છે. બસ જાગીએ એટલી જ વાર છે.

કૃષ્ણં વંદે જગદગુરુમ્!

પાઘડીનો વળ છેડે

ખાલી ખાલી આ બંસી પોલી
અવિરત ગાજે ગાને,
ખાલી ભલે તું હોય સુભાગી
હરિની બંસી થાને,
રે જીવ શાને ઓછું આણે,
તારા ઉરનું ગાણું હોંશે ગાને!

– સ્નેહરશ્મિ

સાભાર- સૌજન્યદિવ્ય ભાસ્કર.કોમ 

KRISHNA SKETCH-ADDED


ચૈતન્યની અનિભુતિ કયારે થાય ?


anubhyti
ચૈતન્યની અનિભુતિ કયારે થાય ? 

* હ્રદયગંથનુ ભેદન અને છેદન થાય ત્યારે ઃએની પ્રક્રિયા કાંઈક આ પ્રકારની છેઃ

 -પ્રથમ પોતાના ચૈતન્યનું જ્ઞાન થાય છે. 

-બીજું,ચિદ્શક્તિનો ઉદય થાય છે.આત્મસ્ફુરણાના ચમકારા જોવા મળે છે. 

-ત્રીજું,નામરૂપનું બનેલું જગત આભાસ માત્ર બની જાય છે. 

-ચોથું,કર્તાપણાનો ભાવ નષ્ટ થાય છે.

 -પાચમું, અહંભાવ શૂન્યમામ લીન થાય છે અને એક માત્ર સહજ આત્મબોધ બાકી રહે છે.

ઘમ્મર વલોણું-૪

ઘમ્મર વલોણું-૪
નભમાંથી હર્ષનાં કે ગમના આંસુ પૃથ્વી પર પડે છે. તેને વધાવતા ઝાડી અને તરુ તરણા ડોલી ઉઠે છે. ભૂલકાઓ એમાં નાહીને આનંદ લુંટે છે. મલકાતી મલપતી ધરા તો મહેકી ઉઠે છે. જોતજોતામાં તો એ ધરા પર ખુશીના ફણગા ફૂટી આવે છે. ભગવાન ઉપર રિયા રિયા પોતાનો દીવાનખંડ રંગી રહ્યા હોય; અને જાણે લીલા કલરનું ડબલું ઢોળાઈ ગયું હોય ! તેમ મનભાવન બનેલી ધરા તો લીલા કેશ કલાપે મ્હોરી ઉઠી છે. ચારે બાજુ નજર નાખતા દિલમાં જે ચરમ તૃપ્તિ અને આહ્કારનો ભાવ પેદા થાય છે તે અનેરો છે.
રે કુદરત, મારે કોને ધન્યતા પાઠવવી ? આહ અને વાહ થકી તો કોઈને ધન્યવાદ આપવા તો ઘટે ! પણ મારી ઝોળીમાં તો કશું નથી.
એક રોટલીનો ટુકડો લઈને હાથીને દાન કરવા નીકળી ગયો હું !
થોડા દિવસોમાં તો એ લીલા છોડ મોટા બનવા લાગ્યા. કેવી લીલા ! કે કરામત ? કોઈ મોટા ઝાડ બને છે તો કોઈ છોડ બની ગયા ! કોઈ છોડ પર ફૂલ ઉગી ગયા તો કોઈ પર ફળ જુલવા લાગ્યા. અરે, આ તો જુઓ કોઈ પર અનાજનાં દાણા લાગી ગયા.
આ બધા પાછળ થતું પરિવહન કે સંચાલન જાણવા અધીરપ થઇ. શરૂઆત નભે રડવાથી કે હર્ષ થકી થઇ. કોઈ તો એવું પણ કહે છે કે ભગવાન બહુ મુડમાં આવે ત્યારે ખુલ્લામાં સ્નાન કરે અને નીચે જે ધારા પડે તે; ધરા જીલી લેવા આતુર હોય !  પાણી તો આપણે પણ નાહીએ ત્યારે વહે છે. મગજ ને થોડું દબાવી જોયું પણ કોઈ શુભ અણસાર  ના આવ્યો. વળી મને એવો ઘાંટો પાડ્યો કે બધું વિસરાઈ ગયું.
વાત સાચી હતી કે કુદરતે જે ભેટ સોગાદ રૂપે આપ્યું છે તેની ટીકા ટીપ્પણી હું કેમ કરું ? છોડ પર ફૂલ છે, ફળ છે અને અનાજ પણ છે. ભગવાનના ચરણોમાં ફૂલ અને ફળ ચડાવી દીધા. પણ ત્યાંથી ઉભા થતા એક સ્વાર્થી વિચારે ફળ પાછું લઇ લીધું. પ્રસાદ વગર તો કેમ પાછું અવાય ?? અનાજ તો માનવ જાત માટે જ છે તો પછી વાપરો છુટ થી.
આટલી બધી સ્પષ્ટતા અને સ્વીકાર છતાં પણ હજી અવઢવ જતી નથી. હું જો કે એક પામર મનુષ્ય નહિ ?
કોઈ ફળ કડવું અને કોઈ ખાટું તો તૂરા પણ ખરા ! અંતે એ મીઠાશ પણ આપે ! એવો વિચાર બાળકમાંથી યુવાન બને તે પહેલાંજ કોઈની ટાપલી માથા પાછળ પડી કે ફરી એ નભ માંથી પાણીની ધારા વહેવા લાગી

GTU CCC Practical Exam Related Video-4 How to Create Appointment in Outl...

29 September 2015

વડા પ્રધાન શ્રી મોદીની કેલીફોર્નીયાની સફળ યાત્રા

વડા પ્રધાન શ્રી મોદીની કેલીફોર્નીયાની સફળ યાત્રા

તારીખ ૨૬ મી અને ૨૭ મી સપ્ટેમ્બર ૨૦૧૫ , શનિવાર અને રવિવાર એમ બે દિવસ શ્રી નરેન્દ્ર મોદીએ એમની કેલિફોર્નિયાની સીલીકોન વેલી,સાન હોજેની યાદગાર મુલાકાતથી ભારતીયોના દિલ અને દિમાગનો કબજો લઇ લીધો હતો.

આ મુલાકાત ભારતની વિકાસ યાત્રા માટે ખુબ સફળ રહી હતી . સંકલિત સમાચારોમાંથી તૈયાર કરેલ આ યાત્રાનો અહેવાલ નીચે પ્રસ્તુત છે.

શનિવાર તા. ૨૬મીએ સાન જોસ પહોંચેલા મોદીનું એરપોર્ટ પર ભારતીય સમુદાય તરફથી ઉષ્માભર્યું સ્વાગત કરવામાં આવ્યું હતું. સિલિકોન વેલીનો પ્રવાસ શરૂ કરતાં પહેલાં ગુજરાતી અને શીખ સમુદાયના પ્રતિનિધિઓ સાથે એમણે મુલાકાત કરી હતી. 

સમગ્ર અમેરિકામાંથી અહીં આવેલા ૮૦૦ કરતાં વધુ ભારતીયો સાથે એક કલાક લાંબા ફોટો સેશન બાદ મોદીએ જણાવ્યું હતું કે મને આવતી કાલે તમને સંબોધન કરવાની તક મળશે.કેલીફોર્નીયા આવતાં અગાઉ ન્યૂયોર્કમાં પણ વડાપ્રધાન મોદીએ પટેલ સમુદાયના પ્રતિનિધીઓ સાથે મુલાકાત કરી હતી.

નરેન્દ્ર મોદીએ રવિવારે સિલિકોન વેલીના ટોચના સીઈઓને ભારતમાં વધુ મૂડીરોકાણ કરવાનું આહ્વાન કર્યું હતું.એમણે કહ્યું કે કેલિફોર્નિયામાં સૌથી છેલ્લો સૂર્યાસ્ત થાય છે પરંતુ સૂર્યોદયની સાથે જ અહીં નવા આઇડિયા સર્જાય છે.ફેસબુક, ટ્વિટર અને ઇન્સ્ટાગ્રામ નવા વિશ્વના નવા પાડોશીઓ છે.

મોદીએ એડોબના સીઈઓ શાંતનું નારાયણન, માઇક્રોસોફ્ટના સીઈઓ સત્યા નડેલા અને ક્વોલકોમના એક્ઝિક્યુટિવ પોલ જેકબ્સ તથા ગૂગલના સીઈઓ સુંદર પિચાઇ સહિતના આઇટી માંધાતાઓ સાથેની વાતચીતમાં જણાવ્યું કે અમારુંં અર્થતંત્ર અને જીવન વધુ ઇન્ટરનેટ આધારિત બન્યાં છે.આ બધા ટેક ગુરુઓએ ભારતના ડીજીટલ ઇન્ડિયા પ્રોગ્રામની પ્રસંશા કરી હતી અને એમાં પુષ્કળ રસ બતાવ્યો હતો .

શ્રી મોદી સાથેની મુલાકાત બાદ એપલના સીઇઓ ટીમ કુકે જણાવ્યું કે તેમની કંપની ભારતમાં ઉત્પાદન કેન્દ્રો બનાવશે. વડા પ્રધાન મોદીએ ટીમ કુકને ભારતમાં રોકાણ કરવા આમંત્રણ આપ્યું હતું.

ગુગલના હેડક્વાર્ટરની મુલાકાત

વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીએ ટોપ આઇ.ટી. કંપનીઓના સીઇઓ સાથે મુલાકાત કરી એ પછી ફેસબુક અને ગુગલના હેડ ક્વાર્ટરની પણ મુલાકાત લીધી હતી.

PM મોદીએ ગુગલ હેડક્વાર્ટરમાં ગુગલ મેપ પર તાજ મહેલ અને વારાણસીને નિહાળ્યા હતાં.

દુનિયાના સૌથી મોટા સર્ચ એન્જીન ગુગલની ઓફિસની મુલાકાત લીધી એ વખતે વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીનું સ્વાગત ભારતીય અમેરિકન સીઇઓ સુંદર પીચાઇએ કર્યું હતું. મોદીનો સ્વાગત કરતો એક વિડિયો સુંદર પીચાઇએ ગુગલ પર પણ પોસ્ટ કર્યો હતો.

ઉલ્લેખનીય છે કે ગુગલ ઓફિસની મુલાકાત પહેલાં જ વડાપ્રધાને જણાવ્યું હતું કે ગુગલે ભારતના 500 રેલવે સ્ટેશનો પર ફ્રિ વાઇ-ફાઇની સુવિધા પ્રદાન કરશે. મોદીએ ગુગલ ઓફિસમાં પણ લોકો સાથે વાર્તાલાપ કર્યો હતો.

મોદીની અમેરિકા મુલાકાતના 10 લાભ

વિવિધ કંપનીઓના સીઈઓએ ભારત અને ગુજરાતને સ્પર્શતી કેટલીક મહત્વની જાહેરાતો કરી હતી. આવી 10 જાહેરાતો અને લાભની વિગતો નીચે દર્શાવવામાં આવી છે

1 મોદીએ ટેસ્લા કારના પ્લાન્ટની મુલાકાત લીધી હતી. આ કાર બેટરી સંચાલિત છે. ટેસ્લા ભારતમાં રોકાણ કરે તેવી શક્યતા.

2 એન્ટ્રોઈડ ગુજરાતીમાં શરૂ કરાશે.

3 રેલવે સ્ટેશનોએ વાઈ-ફાઈ સેવા શરૂ કરાશે.

4 આ સેવાને લીધે રેલવે સ્ટેશનો તથા ટ્રેનોમાં પણ ઈન્ટરનેટ સેવાનો લાભ લઈ શકાશે.

5 યુએનની સામાન્ય સભા વખતે વિવિધ દેશોના નેતાઓ સાથે મોદીએ મુલાકાત લઇને સંબંધો તાજા કર્યા હતા.

6 એન્ડ્રોઈડ ભારતની અન્ય નવ ભાષામાં પણ આરંભ થશે.

7 માર્ક ઝુકરબર્ગ સાથેની ઉપયોગી મુલાકાત પછી મહત્વની જાહેરાત થવાની પણ શક્યતા.

8 એપલના સીઈઓની ડિજિટલ ઈન્ડિયા પ્રોજેક્ટમાં જોડાવવાની જાહેરાત.

9 ડિજિટલ ઈકોનોમીમાં ભારત અને અમેરિકાની મહત્વની ભાગીદારી.

10 ટેકનોલોજી સરળ બનશે અને આસાનીથી ઉપલબ્ધ થશે.

ફેસબુકની ઓફિસની મુલાકાત

modi-Face book

રવિવારે વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીએ સૌ પ્રથમ ફેસબુક કંપનીના સાન હોજે ખાતેના હેડક્વાર્ટરની મુલાકાત લીધી હતી.તેઓ કંપનીના સંસ્થાપક યુવાન માર્ક ઝકરબર્ગને મળ્યા હતા અને ચર્ચા કરી હતી.વડાપ્રધાને ફેસબુકની વોલ પર લખ્યું કે ‘અહિંસા પરમો ધર્મ:, સત્યમેવ જયતે, અને વંદેમાતરમ્.

માર્ક ઝુકરબર્ગ સાથે મળીને મોદીએ ફેસ બુક આયોજિત ટાઉનહોલના કાર્યક્રમમાં સવાલો-જવાબોના કાર્યક્રમમાં ભાગ લીધો હતો અને 45મિનિટ સુધી લોકો સાથે વાર્તાલાપ કર્યો હતો.

….અને  મોદી ભાવુક થઈ રડી પડ્યા .

ફેસબુક મુખ્યાલયમાં લાઈવ શૉ વખતે આ રસસ્પદ સંવાદ દરમિયાન તેમણે હૃદયપૂર્વક સવાલોના જવાબ આપ્યા હતા, પણ એમની માતા વિશે સંકળાયેલા માર્ક ઝુકરબર્ગના એક સવાલનો જવાબ આપતી વખતે મોદી ભાવુક થઈ ગયા હતા અને રડી પડ્યા હતા. એ વખતે ફેસબુક ટાઉનહોલમાં ત્યારે હાજર સૌએ તેમને સ્ટેન્ડિંગ ઓવેશન આપ્યું હતું.મોદીએ ત્યારબાદ આગળનો કાર્યક્રમ સમેટી લીધો હતો. 

ઝુકરબર્ગના સવાલના જવાબમાં મોદીએ કહ્યું હતું કે, મારા માતા-પિતાએ મારા જીવનમાં ખૂબ જ મોટી ભૂમિકા ભજવી હતી. હું બહુ જ ગરીબ પરિવારમાંથી આવું છું. તમને હવે તો હવે ખબર જ હશે જ કે હું રેલવે સ્ટેશન પર ચા વેચતો હતો. તમે કલ્પના કરી શકો છો કે મારી માતાએ એના સંતાનોના ઉછેર માટે કેટલી તકલીફો વેઠી હશે. આ કિસ્સો માત્ર મારી સાથે જ બન્યો છે એવું નથી. ભારતમાં ઘણી માતાઓએ એમના સંતાનો માટે પોતાના સમગ્ર જીવનનું બલિદાન આપ્યું છે.

પ્રસંગોચિત મારી એક ચિત્ર કૃતિ ….

NAMO-WP_20150928_003 (1)

મોદી એમના  દરેક  જન્મ દિને અને  ચુંટણીમાં  જીત મેળવી  ગાંધીનગરમાં એમનાં ૯૩ વર્ષીય માતા હીરાબા નો આશીર્વાદ લેવા  નિયમિત  પહોંચી  જાય છે

દુનિયાએ ભારતને આશાભરી નજરથી શા માટે જોવું જોઈએ? એવા સવાલના જવાબમાં મોદીએ કહ્યું કે ભારત દુનિયાનો સૌથી મોટો લોકતાંત્રિક દેશ છે. ભારત વિશ્વનું સૌથી ઝડપથી આગળ વધી રહેલું અર્થતંત્ર છે.તમામ રેટિંગ એજન્સીઓ આ વાત સ્વીકારે છે. અમે અમારી અર્થ વ્યવસ્થાને હજી વધારે આગળ લઈ જવાના છીએ. છેલ્લા એક સવાલના જવાબમાં કહ્યું હતું કે તમે કોઈ પણ ભારતીયને પૂછશો તો  છેલ્લા એક વર્ષમાં એમનું દ્રષ્ટિબિંદુ બદલાઈ ગયું છે. તેઓ ભારત પ્રત્યે ખૂબ ગર્વની લાગણી ધરાવતા થયા છે. છેલ્લા ૧૫ મહિનામાં અમે લોકોએ ગુમાવેલો વિશ્વાસ પાછો જગાડ્યો છે.

આ આખા પ્રસંગનો યુ-ટ્યુબ વિડીયો જોવા લાયક છે.

૧૮,પ૦૦ ભારતીયોની સભાને સંબોધન ……

સેન હોજે (કેલીફોર્નીયા) તા.ર૮ : કેલીફોર્નીયાના પ્રવાસની અંતિમ સાંજે સાન હોજેના સેમ્પ સેન્ટરમાં વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીએ ૧૮,પ૦૦ ભારતીયો સમક્ષ એમનુ જુસ્સાદાર સંબોધન કર્યું હતું.૪૦૦૦૦ લોકોએ આ સભામાં હાજરી આપવાની ઈચ્છા દર્શાવી હતી પણ જગાના અભાવે ફક્ત ૧૮,પ૦૦ ને જ હોલમાં પ્રવેશ મળી શક્યો હતો.

રવિવારની સાંજે યોજાએલ આ રંગારંગ કાર્યક્રમમાં હોલ ખીચોખીચ ભરાઈ ગયો હતો.એક વર્ષ પહેલાં સપ્ટેમ્બર ૨૦૧૪માં ન્યુયોર્કમાં મેડીસન સ્ક્વેરની મોદીની સભામાં ભારતીયોની જંગી જન મેદનીમાં જેવો મોદી જવર વ્યાપી ગયો હતો એવો જ મોદી જવર અહીં સાન હોજેમાં એકત્રિત જન મેદનીમાં જણાઈ રહ્યો હતો. મોદી ..મોદી .. ના નારાઓથી હોલ ગુંજી ઉઠ્યો હતો.નીચના વિડીયોમાં મોદીનું જુસ્સા દાર સંબોધન સાંભળી શકાશે.

SAP Centre,San Jose માં  શ્રી મોદીએ કરેલ સંબોધન 

PM’s address to the Indian community at San Jose

સિલિકોન વેલીના બે દિવસના શની-રવિના ભરચક કાર્યકર્મો પતાવીને ન્યુયોર્ક પરત ફરેલા વડા પ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીએ સોમવારે વૈશ્વિક મહાસત્તાઓના નેતાઓ સાથે મુલાકાતોનો દોર શરુ કર્યો હતો.

સંયુક્ત રાષ્ટ્ર ખાતે ઓબામાના  સંબોધન બાદ વડા પ્રધાન મોદી અને અમેરિકી રાષ્ટ્રપતિ વચ્ચે ઉષ્માસભર મુલાકાત યોજાઇ હતી. ઓબામાએ મોદીને ઉમળકાભેર આવકાર્યા હતા અને બંને નેતાઓ એકબીજાને ભેટી પડયા હતા. ગયા મે મહિનાથી અત્યાર સુધીમાં ઓબામા અને મોદી વચ્ચે થયેલી આ ત્રીજી મુલાકાતમાં બંને નેતાઓએ આર્થિક સહકાર, આતંકવાદ અને ક્લાઇમેટ ચેન્જ પર વ્યાપક ચર્ચા કરી હતી.

નરેન્દ્ર મોદી નવેમ્બરમાં બ્રિટનની મુલાકાત લેશે અને તે અગાઉ ઓક્ટોબરમાં મોદી સિંગાપુરની મુલાકાત લેવાના છે.

માઇક્રોસોફ્ટના સ્થાપક બિલગેટ્સ રવિવારે સિલિકોન વેલીની મુલાકાતે પહોંચેલા વડા પ્રધાન મોદીને મળી શક્યા નહોતા, તેથી મોદીને વિશેષ રીતે મળવા ગેટ્સ સાન જોસથી ન્યૂયોર્ક પહોંચ્યા હતા. વિદેશ મંત્રાલયના પ્રવકત્તા વિકાસ સ્વરૂપે ટ્વિટ કરીને બિલ ગેટ્સ અને મોદીની મુલાકાતની તસવીરો પોસ્ટ કરી હતી.

આમ મોદીની અમેરિકા યાત્રા અત્યંત હકારાત્મક રહી હતી.અમેરિકા અને ભારતના મિત્રતાના સંબંધો ઝડપથી આગળ વધી રહ્યા છે એની પ્રતીતિ થતી હતી.

(સંકલિત- સમાચારોમાંથી )

સિલીકોન વેલી એ શું છે

સીલીકોન વેલી- સાન હોજે નિવાસી શ્રી પી.કે.દાવડાનો અગાઉ વિનોદ વિહારમાં પ્રકાશિત નીચેનો લેખ વાંચીને સિલીકોન વેલીનો પરિચય મેળવો.


ગરીબીનો મહીમા, ગુરુપરમ્પરા અને સદગુણનો અતીરેક

પ્રગતીની અવરોધક માન્યતાઓ – 1

ગરીબીનો મહીમા, ગુરુપરમ્પરા અને સદગુણનો અતીરેક

                                મુળ લેખક : સુબોધ શાહ
રજુઆતકર્તા : મુરજી ગડા
(ગત લેખાંક : 8  ના અનુસન્ધાનમાં.. )
દરેક સમાજમાં પ્રચલીત એની પોતાની વીશીષ્ટ માન્યતાઓ હોય છે. એ માન્યતાઓથી પ્રેરાયેલાં આદર્શો, ધ્યેયો, રીતરીવાજો, વલણો, વગેરેને અનુસરીને સમાજ જીવતો હોય છે; અને આ બધું એનાં સંસ્કાર–સંસ્કૃતીનાં અનીવાર્ય અંગો બની જાય છે. સંસ્કારો (Culture) તારક બને, અવરોધક બને કે સંહારક પણ બની શકે છે. માનવ સંસ્કૃતીની શરુઆતમાં તારક બનેલા સંસ્કાર, ઈતીહાસના અંધારયુગ અને મધ્યયુગમાં કાળક્રમે આપણા સંહારક બન્યા છે. એ સંસ્કારો એટલે માન્યતાઓ, રીવાજો, પરમ્પરાઓ, આદર્શો. એ બધું આજે પુનર્વીચારણા અને નવનીર્માણ માગે છે. ભારતીય સમાજમાં લગભગ બધાએ સ્વીકારી લીધેલી આવી કેટલીક માન્યતાઓથી સમાજને કદીક થોડો ફાયદો થયો હોય; પણ સાથે સાથે લાંબા ગાળાનું અત્યન્ત ગંભીર નુકસાન પણ થયું છે. એની વાત ત્રણ લેખની આ લેખમાળામાં કરી છે.
  1. ગરીબીનો મહીમા અને સમ્પત્તીનો વીરોધ :
ધનદોલત કે પૈસાને અનીષ્ટ ગણી–ગણાવીને આપણે ગરીબાઈને વધુ પડતું ગૌરવ આપ્યું છે અને આડમ્બરને આડકતરું ઉત્તેજન આપ્યું છે. ‘સંતોષ શ્રેષ્ઠ, પૈસો અનીષ્ટ; ગરીબ સદ્‌ગુણી, ધનીક ધુતારો; પૈસો એટલે હાથનો મેલ; પૈસાને તો કુતરાંય સુંઘતાં નથી’; આવી આવી ભ્રામક કહેવતો, માન્યતાઓ ને આદર્શો નાનપણથી ધર્મગુરુઓ, સાધુઓ, ચલચીત્રો અને સમાજ તરફથી આપણને મળે છે.
મહાન દાર્શનીક શંકરાચાર્ય એમના ‘ભજ ગોવીન્દમ્‌’ કે ‘ચર્પટપંજરીકા’ નામના વીખ્યાત સ્તોત્ર (શ્લોક 29)માં કહે છે: ‘પૈસાને હમેશાં અનીષ્ટ ગણજે. સત્ય એ છે કે એનાથી સહેજ પણ સુખ મળતું નથી. ધનવાન માણસોને એમના પુત્ર તરફથી પણ ભય હોય છે. બધી જગ્યાએ આવી જ રીતી છે.’
આપણે બધા જ જાણીએ છીએ કે જીવનમાં પૈસો એ જરુરી જ નહીં; અનીવાર્ય છે. ધર્મ કરવો હોય તોય પૈસો તો જોઈએ જ. પૈસાની ગુલામી ખરાબ હોઈ શકે; પૈસો ખરાબ નથી.  નમ્રતાપુર્વક અને સન્માન સાથે હું કહીશ કે આ શ્લોકમાંનું વીધાન સ્પષ્ટ રીતે, આત્યન્તીક અને ગેરમાર્ગે દોરનારું છે. છતાં હીન્દુઓ જેમને સાક્ષાત ભગવાનના અવતાર સમાન માને છે એ સંતનું આ વચન છે. એકદમ સીધીસાદી સ્પષ્ટ સંસ્કૃત ભાષામાં આ શ્લોક છે અને કોઈ પણ એ વાંચીને સમજી શકે એમ છે. આ અર્થના બીજા શ્લોકો પણ છે. આ સ્તોત્ર ફક્ત સન્યાસીઓ માટે છે એવો કોઈ ઉલ્લેખ એમાં નથી; એથી ઉલટું, ગૃહસ્થોને સમ્બોધીને લખાયેલો ઉપદેશ એમના જ અનેક શ્લોકોમાં જોવા મળે છે.
હવે જરાક વીચાર કરીએ. પૈસા વીશે આ પ્રકારની માન્યતા સદીઓ સુધી જેણે ધરાવી હોય, પચાવી હોય, એ પ્રજા ગરીબ રહે એ બાબતમાં આશ્ચર્ય ન હોય. ધર્મ ગરીબીને વખોડતો નથી; વખાણે છે. પરીણામે, નીર્ધન માણસ ઘણીવાર ખોટાં મુલ્યો ધરાવે છે; અને હાનીકારક વલણોમાં વીંટળાઈ રહીને પોતે જ પોતાની જાતને નુકસાન કરતો હોય છે. નીર્ધનતાની ચુંગાલમાંથી છુટવાનું મુશ્કેલ કામ આપણી માન્યતાઓને કારણે વધુ મુશ્કેલ બને છે. આના જેવી બીજી અનેક જડબેસલાક માન્યતાઓ સમાજમાં ધર્મ દ્વારા પ્રચલીત થઈ છે.
  1. ગુરુપરંપરા :
આપણી બીજી એક માન્યતા છે ગુરુને દેવ ગણવાની. ગુરુને દેવ ગણવાથી સ્વતન્ત્ર વીચારશક્તી, મૌલીકતા ને સર્જનશીલતાનું અવમુલ્યન થયું છે. ‘બ્રહ્મા કહો, વીષ્ણુ કહો, મહેશ્વર કહો, જે કહો તે; પણ ગુરુ એ સાક્ષાત પરમ બ્રહ્મ છે’. એવું કોણે કહ્યું?  ગુરુઓએ પોતે ! એમાં કોઈ શક નથી કે શીક્ષક માટે સન્માન જરુરી ને આવશ્યક છે. પણ સન્માન એટલે સમ્મતી નહીં; સ્વતન્ત્ર વીચારશક્તીનો ત્યાગ નહીં. સન્માન એટલે આન્ધળો વીશ્વાસ કે અણછાજતો અહોભાવ પણ નહીં. માન–સન્માન, આજ્ઞાંકીતપણું, વીશ્વાસ, શ્રદ્ધા, અન્ધશ્રદ્ધા, આ બધાંની વચ્ચે સુક્ષ્મ ભેદ રેખાઓ છે. ગુરુને ભગવાન ગણવાથી આપણાં માનસમાંથી તે ભેદ રેખાઓ ભુંસાઈ ગઈ છે. ગુરુનો કોઈ વીચાર કુવીચાર હોય, તો એ સમજવા છતાં એની વાત કરતાં આપણા સંસ્કારો આપણી જનતાને અટકાવે છે; કારણ કે ગુરુ તો દેવસ્વરુપ છે ! ગુરુના કથનમાં ખુલ્લો વીરોધાભાસ હોય, નરી ગેરસમજ હોય, ઉપદેશ અનીષ્ટ પણ હોય; એ જાણવા છતાં પોતાની સમજશક્તીને બાજુએ રાખી દેવા આપણી જનતા ટેવાયેલી છે. શીક્ષક સારો હોય તેમ ખરાબ પણ હોઈ શકે છે. કોઈ પણ માણસની ઉંમર, દાઢી, ભગવાં/શ્વેત કપડાં કે જાતી જોઈને એને કે એના પદને સન્માનપાત્ર ગણવાનો કે ઉતરતો ગણવાનો રીવાજ યોગ્ય નથી. સન્માન માગવાનું ના હોય; સ્વયં એને લાયક બનવાનું હોય છે. શીષ્યોના પ્રશ્નોથી જેમનું સ્વમાન ઘવાતું હોય એવા ગુરુઓ શીષ્યોને આજ્ઞાંકીત થવાનો ઉપદેશ આપે એ સ્વાભાવીક છે. વીવેકશુન્ય વીચારો અને ઉટપટાંગ આદર્શોનો શીષ્યો પાસે મુંગો સ્વીકાર કરાવવાનાં ફાયદા બધા ઉપદેશકો જાણતા હોય છે. જ્યારે શાળાઓ કે પુસ્તકો સુધ્ધાં ન હતાં, ત્યારે ગુરુમાં વીશ્વાસ રાખવા સીવાય બીજો વીકલ્પ નહોતો. આધુનીક જગતની આવશ્યકતાઓ જુદી છે. જુની પેઢીનું આંધળું અનુકરણ આપણી વીચારશક્તીને રુંધે છે, ઘેટાંશાહી માનસ જન્માવે છે અને મૌલીકતાને વીકસવા દેતી નથી. એવું હવે ચાલે એમ નથી. ગુરુમાં શ્રદ્ધા વીના બાળક શીખી શકે નહીં, એ સાચું છે; પણ કોઈનેય આખી જીન્દગી બાળક સમજવું ન જોઈએ. પુખ્ત વયના માણસમાં ગુરુના વીચારોને પડકારવાની તેમ જ જરુર પડ્યે વીરોધ કરવાની હીમ્મત હોવી જોઈએ, તેમ જ ગુરુથી આગળ જવાની, કંઈક નવું કરવાની ક્ષમતા પણ હોવી જરુરી છે. ગુરુ, માબાપ, વૃદ્ધ, પદવીધારી બધાંની સામે સન્માનનાં ઓઠાં હેઠળ ડોકું નમાવી રાખવાની આદતવાળો સમાજ સ્વતન્ત્ર વીચારશક્તીવાળો સર્જનશીલ ન બની શકે. સજ્જડ શ્રદ્ધાવાળાં જડ માનસ દરેક સમાજ માટે ભયજનક હોય છે.
‘શ્રદ્ધા એ શ્રેષ્ઠ’ અને ‘સંશયાત્મા વીનશ્યતી’ (ગીતા 4–40) એ વચન માત્ર વીવાદાસ્પદ નહીં;  વીનાશાત્મક વીચાર છે. સંશય નહીં, વીકલ્પ નહીં; તો સત્યનાં વીવીધ પાસાંઓ કેમ જોઈ, જાણી કે તપાસી શકાય? ગુરુએ શીખવેલા સત્યને પ્રશ્ન કર્યા વીના એકમેવ સત્ય તરીકે સ્વીકારી લેવાનું હોય, તો સત્યને પામવાની આશા વ્યર્થ છે. સક્ષમ અને તન્દુરસ્ત વીકલ્પવાદ–પ્રશ્નશીલતા એ તો નવસર્જન અને પ્રગતીનો પીતા છે. યુદ્ધ જેવા કોઈક અસાધારણ સંજોગોમાં ઉપરીના નીર્ણય સામે પ્રશ્ન કરવો કદાચ ખોટો હોઈ શકે; પણ એ સીવાય બીજે બધે જ સંશય સારી ચીજ છે. સંશયને આવકારવો જોઈએ. સમાજનાં બૌદ્ધીક ધોરણો નીચી પાયરીએ જાળવી રાખવાં હોય, નીર્વીવાદ પરમ્પરા ટકાવી રાખવી હોય, તો એમ કરવાનું શ્રેષ્ઠ સાધન પ્રશ્નવીહીન ગુરુપુજન છે. મૌલીક વીચારશક્તી ઉપર આવો પ્રતીબન્ધ, આવી ચતુરાઈથી, દરેક ધર્મે લાદ્યો છે.
આધ્યાત્મીક ચર્ચા માટે સંસ્કૃત ભાષામાં શબ્દ છે ‘શાસ્ત્રાર્થ’, એટલે કે ‘શાસ્ત્રનો અર્થ’. માત્ર અર્થ જ કરવાનો કે પછી સમજવાનો ? ચર્ચા નહીં, શંકા નહીં, પ્રશ્ન નહીં; સંશય તો નહીં જ નહીં. સમજવા સીવાય બીજી કોઈ ચેષ્ટા કરો તો અવીનય કે નાસ્તીકતા ગણાય. શાસ્ત્રમાં શંકા થાય જ નહીં. માન્યતા અને શ્રદ્ધાને ગૃહીત ધરીને જ ચાલવાનું. સન્ત, મહન્ત, ભગવાન, ઉપદેશક અને યોગી, જે મળે તે બધા જ બુદ્ધીને બાજુએ મુકી શ્રદ્ધા શીખવવાનો ઉદ્યોગ આદરે છે. કહેવાય છે કે નવા પ્રશ્નો તરફ દોરી જાય નહીં તેવું જ્ઞાન, જલદીથી નાશ પામે છે. જીવનને પોષણ આપવા માટે આવશ્યક એટલું વાતાવરણ એ જાળવી શકતું નથી.
  1. સદગુણનો અતીરેક અને શક્તીની અવહેલના :
ભારતીય સમાજ દૃઢતાપુર્વક માને છે કે જ્યાં ધર્મ છે ત્યાં વીજય છે (ગીતા);  એટલે કે સદ્‌ગુણનો હમ્મેશાં વીજય થાય,  ધર્મ કરવાથી બીજો જન્મ સારો મળશે એવી માન્યતાથી સદ્‌ગુણ કે નીતીનો વીકાસ થયો; પણ સાથે ક્રીયાશીલતાનો હ્રાસ થયો. નીતીને સીદ્ધાન્તનો ટેકો મળ્યો; પણ જીન્દગીની હરીફાઈમાં જીતવા માટે જરુરી એવાં હેતુ, પ્રેરણા કે પીઠબળ ન મળ્યાં. જીવનમાં નીતી તો જોઈએ જ; પણ નીતી એ અથથી ઈતી નથી, સર્વસ્વ નથી. નીતી એ મુલ્ય છે, આદર્શ છે;  સીદ્ધી નથી. એ બન્ને જુદાં છે. સારા થયા એટલે સફળ થયા, એવું નથી હોતું. ખેલના મેદાનમાં, યુદ્ધમાં, જીવનમાં, સફળ થવા શક્તી પણ જોઈએ જ, એકલી નીતીથી કામ ના ચાલે. રોજ રોજ નીતીની ચીન્તા કરતાં કરતાં શક્તીને આપણે ભુલી ગયા. ભલા થવાનું યાદ રહ્યું, જીતવાનું ભુલાઈ ગયું. એટલે સુધી જીવન હારતા રહ્યા કે જીવનની નીરર્થકતા ઉપદેશતા થયા.
જીવનની લાંબી દોડમાં, અસ્તીત્વના અવીરત યુદ્ધમાં, ભલા માણસો હમ્મેશાં જીતતા નથી. આપણે માનીએ અને ઈચ્છીએ કે તેઓ જીતે તો સારું. એ પણ આ જ જન્મમાં,  બીજા જન્મમાં નહીં. ઉત્ક્રાન્તીનો નીયમ સમર્થને જીતાડે છે, સદ્‌ગુણીને નહીં;  શક્તીને જીતાડે છે, શીલને નહીં. હીટલર દારુ પીતો નહીં, માંસ ખાતો નહીં; છતાં હારી ગયો. એને હરાવનાર વીન્સ્ટન ચર્ચીલ ચીરુટનો બંધાણી ને દારુડીયો હતો. નેપોલીયનને હરાવનાર ડ્યુક ઓફ વેલીન્ગટન દારુ, જુગાર ને સ્ત્રીઓનો શોખીન હતો. આપણે ભારતીયો જેને નીતીમાન સદ્‌ગુણી ગણીએ એવો તો નહીં જ. બીજી બાજુ જુઓ તો આપણા દેશમાં ઘણા હારી ગયેલા રાજપુરુષો, ધર્મશાસ્ત્રોના જાણકાર ડાહ્યાડમરા પંડીતો હતા. આખા દેશોની વાત કરીએ તો, પશ્ચીમના દેશોના દારુ પીનારા, ગોમાંસભક્ષી, આપણી દૃષ્ટીએ પાપી, દુર્જન એવા લોકો આજે સમૃદ્ધ ને સુખી છે; તેઓ બધા નરકમાં જશે કે નહીં એ તો ખબર નથી. પરન્તુ એક વાત બધા જાણે છે કે સારા, સદ્‌ગુણી, પુણ્યપવીત્ર, ભારતીયો આજે ભુખમરો, રોગ, ને પ્રદુષણોનાં નરકથી બહુ દુર નથી.
કમનસીબીની વાત છે કે દુન્યવી સફળતાને નૈતીક મહાનતા સાથે સીધો સમ્બન્ધ નથી. અહીં અનીતીનો પુરસ્કાર થાય છે એવુ નથી. આટલું જ કહેવાનું છે કે જીન્દગીમાં જીવવા માટે, જીતવા માટે, નીતી ઉપરાન્ત ઘણું બધું જોઈએ છે. આ વાત વ્યક્તી અને સમાજ બન્નેને લાગુ પડે છે. લોકોમાં રુઢ થયેલી આપણી માન્યતા કે ‘ધર્મ જ હમ્મેશાં જીતે છે’, તે આપણા અનુભવ ઉપર થયેલી આશાની જીત છે; અનુભવ તો સાવ જુદો જ છે. જીવનની દોડમાં હમ્મેશાં દોડવીર જ જીતે છે એવું નથી; તાકાતથી જ યુદ્ધ જીતાય એવું પણ નથી; ડાહ્યા માણસને રોટલો કે સારા માણસને દોલત મળે જ એમ પણ નથી; હોશીયારને ફાયદો થાય જ એવું પણ નથી. એની પાછળ ઘણાં પરીબળો કામ કરે છે.
પવીત્ર કે પુણ્યશાળી થવા ખાતર આપણે મરવાની જરુર નથી. ઘણા સારા લોકોએ પણ સમયે સમયે નીતી સાથે બાંધછોડ કરી હતી. આ અનૈતીકતા નથી; વ્યાવહારીક વાસ્તવીકતા છે. અમુક પ્રકારના લોકો સામે અહીંસા ચાલે નહીં. શક્ય છે કે હીંસા સામે બીજો ગાલ ધરવાથી શાન્તીપ્રીય સજ્જનોને સ્વર્ગ મળે. બીજી બાજુ અલ્લાહના નામે બીજાને કાફીર કહીને કાપી નાખનારા સ્વર્ગે જાય એવું પણ મનાવવામા આવે છે. વાસ્તવીકતા છે કે એ બધાય સ્વર્ગે સીધાવે એ પહેલાં, બીજા પ્રકારના લોકો આ દુનીયાનું રાજ મેળવે છે, જ્યારે પહેલા પ્રકારના લોકો માથું ગુમાવે છે. સજ્જનતા એ ઈચ્છનીય મુલ્ય છે; પણ વાસ્તવીકતા અમુલ્ય વ્યવહાર છે.
ગીતાનું મહાવાક્ય છે : જ્યાં ધર્મ અને તાકાત બન્ને સાથે હોય, ત્યાં તો વીજય હોય જ, એમાં પ્રશ્ન નથી. પણ માનો કે એ બેમાંથી એક કદાચ ગેરહાજર હોય, તો શું થાય એનો ઉલ્લેખ નથી. બીજી રીતે વીચારો : ધર્મ(રાજ) એટલે યુધીષ્ઠીર અને શક્તી(માન) એટલે અર્જુન, બન્ને સાથે રહી યુદ્ધ જીત્યા. અર્જુન ન હોત તો યુદ્ધ જીતી શકાત ? ના. યુધીષ્ઠીર ન હોત તો યુદ્ધ જીતી શકાત ?  હા. શક્તી વીના જીતાય નહીં એ સામાન્ય સમજની વાત છે.
મહમદ ગીઝની પાસે સોમનાથનું મન્દીર તોડવાની તાકાત હોય ત્યારે શું થાય છે ? એની તાકાત જીતે છે અને આપણા મહાદેવ હારે છે. દેવની સંજ્ઞા, એની મુર્તી, ગીઝનીના મહેલનાં પગથીયાં બને છે.  ધર્મ ધુરન્ધર, પવીત્ર પંડીતો ગીઝનીની શેરીઓમાં ગુલામ થઈને વેચાય છે કે તૈમુરલંગ–નાદીર શાહ જેવાના હસ્તે કપાઈ મરે. મોટી માછલી નાનીને ગળી જાય છે. પ્રકૃતી રક્તરંજીતા છે. કોઈ એને બદલી શકવાનું નથી, તો રોચક કલ્પનાઓ શા કામની ? સત્યને સ્વીકારવું તો પડશે જ.
બે જુગારીઓ જુગાર રમતા હતા. એક કહે : “હું જીતું છું, મારી પાસે ત્રણ એક્કા છે.” બીજો કહે : “ના, હું જીતું છું, મારી પાસે બે નવ્વા છે અને એક પીસ્તોલ પણ છે.” તાકાતવાન રાષ્ટ્રો એ કરે છે, જે કરવાની એમનામાં તાકાત હોય છે. નબળાં રાષ્ટ્રો એ સ્વીકારે છે, જે એમણે સ્વીકારી લેવું પડે છે. આતંકવાદીઓ તો એ જ છે, પણ શક્તીશાળી અમેરીકા એમને શીક્ષા કરે છે, નબળું ભારત એમને સ્વીકારી લે છે. આ વાસ્તવીક જીવન છે. વીજેતાઓ જ ઈતીહાસ રચે છે અને લખે પણ છે.
જીવનમાં ધર્મ જરુરી હોય તો પણ; પર્યાપ્ત નથી. નીતીનો અભાવ ટીકાપાત્ર છે; પણ નીતીની હાજરી જ માત્ર પુરતી નથી. અસ્તીત્વને ટકાવી રાખવા, બીજા દેશો સામે સરસાઈ મેળવવા, પ્રગતી કરવા, ધર્મ કે નીતી સીવાય બીજું ઘણું જરુરી હોય છે. આપણે હમ્મેશાં માની લીધું છે કે એટલું જ પુરતું છે. એમ પણ માની લીધું કે એ એક જ જોઈએ; બીજું કશું જ નહીં. આ છે આપણી એકપક્ષી આદર્શઘેલછાનાં, નરી નીષ્ફળતાઓનાં અને રાજકીય નીર્બળતાઓનાં મુળીયાં..
 –સુબોધ શાહ

ચાલો સમાજ સમાજ રમીએ

poem on patel anamat andolan-reservation agitation-page-001

pustakbhumi

Daughter Prarthana says something to human..

27 September 2015

અધ્યાત્મમાર્ગે જવા શું અનિવાર્ય ?


anivrya
અધ્યાત્મમાર્ગે જવા શું અનિવાર્ય ?

 * સત્સંગ; અનુભવી વ્યક્તિઓનો સંગ. 

* આપણા વિચારમાંથી દેહ નીકળી જવો જોઈએ. 

* નામરૂપનો મોહ છુટી જવો. 

* બર્હિમ્રુખતાને બદલે અન્તર્મુખતા. 

* સાદુ જીવન,સંયમી જીવનસંતોષી વૃતિ 

* નિશ્ચયબળઃ આ માર્ગે જવાનો નિશ્ચય થઈ જવો જોઈએ. 

* હું પણાનો અને મારાપણાનો ભાવ શિથિલ કરતો જવો.

” બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો ”.

આ ગીત ઘણા બ્લોગોમાં રી-બ્લોગ થતું રહે છે.

Paresh Vyas
Paresh Vyas

 ગીતને આંતરરાષ્ટ્રિય કોન્ફરન્સમા મૂકતા પહેલાં કવયિત્રી યામીનીના વડીલ ભાઈ ,જાણીતા કટાર લેખક શ્રી પરેશ વ્યાસએ એનો અંગ્રેજીમાં અનુવાદ પણ કર્યો હતો એ નીચે પ્રસ્તુત છે.

The sex selective abortion kills five lakhs girls every year in India.

Death before birth.

The message is loud and clear. Stop the female foeticide.
Allow the girl child to come to this world. Not only allow her to come,you should in fact welcome her to your world.

This is a song of a girl child yet to be born.

આંગળી પકડીને તારી ચાલવા દે,
મા ! મને તું આ જગતમાં આવવા દે

Allow me to walk holding your finger,
O mother! Allow me to come to this world!

વંશનું તુજ બીજ તો ફણગાવવા દે,
ગોરમાની છાબ લીલી વાવવા દે.

Let your own seed sprout
Let me sow the green basket of Mother Goddess !

તું પરીક્ષણ ભૃણનું શાને કરે છે ?
તારી આકૃતિ ફરી સરજાવવા દે.

Why you determine the foetal sex?
Let your own figure emerge again.

ઢીંગલી, ઝાંઝર ને ચણિયાચોળી મહેંદી,
બાળપણના રંગ કંઇ છલકાવવા દે.

Dolls, Anklets, Ghaaghara-choli and Mehndi
Let the colors of childhood be elated with pride.

રાખડીની દોર કે ગરબાની તાળી,
ઝંખનાના દીપ તું પ્રગટાવવા દે.

Thread of rakhee or clap of garba,
Let the lamp of your longing be kindled.

વ્હાલની વેલી થઇ ઝૂલીશ દ્વારે,
આંગણે સંવેદના મહેકાવવા દે.

Will swing on your door as creeper you adore!
Let that sensitivity mingle in your courtyard!

સાપનો ભારો નથી તુજ અંશ છું હું,
લાગણીના બંધનો બંધાવવા દે

 am not a hazard; I am your own ingredient!
Allow me to be tied in the bond of compassion!

આંગળી પકડીને તારી ચાલવા દે,
મા ! મને તું આ જગતમાં આવવા દે

Allow me to walk holding your finger,
O mother! Allow me to come to this world!


સુ.શ્રી લતા જ. હિરાણીએ આ ગઝલ/કાવ્યનું કરેલ સરસ રસદર્શન….

‘ગીત એક ગુલછડી છે. એ એની રીતે પ્રગટી જાય છે. આ કવિતામાં બાળકીના શબ્દોમાં જ એની અભિવ્યક્તિ થઇ છે અને એટલે એ વધુ અસરકારક બની છે. એ માત્ર વેદના જ નહીં, પોતાના સ્વપ્નો પણ વેરતી જતી હોય એમ આલેખાયેલું છે. આ વાત કવયિત્રીએ પોતે કહી હોત તો કદાચ ઉપદેશ બની જાત !! વળી બાળકી આ વિનંતિ પોતાની માતાને કરે છે એ પણ ખૂબ અગત્યનું છે. આપણે ઘણી જગ્યાએ સમાચારોથી જાણીએ છીએ કે માતા પોતે પણ બાળકીના આગમનને રોકવામાં તૈયાર કે સાથીદાર હોય છે. માતાએ પોતે બાળકીને ફેંકી દીધી હોવાના સમાચારો પણ આપણે સૌએ કદીક વાંચ્યા છે ત્યારે માતાને આટલું કઠોર ન બનવાની, પોતાના હાથને પોતાના જ સંતાનના રક્તે ન રંગવાની વાત કરતી બાળકીની અપીલ કેટલી કરૂણ ભાસે છે !! એને એ પણ ખાતરી છે કે કદાચ મા આવું કરી બેસશે તો પછી એણે જરૂર પસ્તાવું પડશે… જે બાળકીને નવ માસ ગર્ભમાં પોતાના લોહીથી સીંચી, એના રૂદનથી એની સાંજો છલકાઇ જશે..

વાત આટલી જ નથી. આ કવિતામાં કવયિત્રીએ માત્ર કરૂણ રસ નથી રેલાવ્યો. એમાં મીઠા મજાના રંગો પણ ભર્યા છે. દીકરીને સાગરના ખોળામાં અને પર્વતોની સેજમાં સરવું છે, સૂરજ ને ચાંદાના તેજમાં ઝળહળવું છે, કોયલની જેમ ઉપવનમાં ટહૂકવું છે અને કળીઓની જેમ મહેકવું છે… બસ આના માટે માતાએ મક્કમ થવાનું છે. ઘરમાં કે સમાજમાં ભલે કેટલોય વિરોધ હોય, એણે પોતાની બાળકીને, પોતાના અંશને જરૂર જન્મ આપવાનો છે. બીજાઓની શેહમાં તણાવાનું નથી કે પોતે આવેશમાં આવી જવાનું નથી..અહીં આ જ ભાવ લઇને આવતી યામિની વ્યાસની આ ગઝલ પણ નોંધવી ગમશે.’

લતા હિરાણી 

‘બેટી બચાઓ’ અભિયાનના સમર્થનમાં અને લઘુ નાટિકા ‘ જરા થોભો’ ના એક ભાગ રૂપ શ્રીમતિ યામિની વ્યાસ લિખિત ગીત” આંગળી પકડીને તારી ચાલવા દે” પર યુ-ટ્યુબ વિડીયો

વિડીયો સૌજન્ય-શ્રી સુરેશ જાની ,17 ઑગ, 2015 પર પ્રકાશિત .

કવયિત્રી – યામિની વ્યાસ,

ગાયિકા – ગાર્ગી વોરા,

સ્વરાંકન – ડો. ભરત પટેલ

 કવયિત્રી યામિનીબેનને હાર્દિક અભિનંદન અને 

અનેક શુભેચ્છાઓ

==========================================

“ આ ગીત ઘણા બ્લોગોમાં રી-બ્લોગ થતું રહે છે.

Paresh Vyas
Paresh Vyas

 ગીતને આંતરરાષ્ટ્રિય કોન્ફરન્સમા મૂકતા પહેલાં કવયિત્રી યામીનીના વડીલ ભાઈ ,જાણીતા કટાર લેખક શ્રી પરેશ વ્યાસએ એનો અંગ્રેજીમાં અનુવાદ પણ કર્યો હતો એ નીચે પ્રસ્તુત છે.

The sex selective abortion kills five lakhs girls every year in India.

Death before birth.

The message is loud and clear. Stop the female foeticide.
Allow the girl child to come to this world. Not only allow her to come,you should in fact welcome her to your world.

This is a song of a girl child yet to be born.

આંગળી પકડીને તારી ચાલવા દે,
મા ! મને તું આ જગતમાં આવવા દે

Allow me to walk holding your finger,
O mother! Allow me to come to this world!

વંશનું તુજ બીજ તો ફણગાવવા દે,
ગોરમાની છાબ લીલી વાવવા દે.

Let your own seed sprout
Let me sow the green basket of Mother Goddess !

તું પરીક્ષણ ભૃણનું શાને કરે છે ?
તારી આકૃતિ ફરી સરજાવવા દે.

Why you determine the foetal sex?
Let your own figure emerge again.

ઢીંગલી, ઝાંઝર ને ચણિયાચોળી મહેંદી,
બાળપણના રંગ કંઇ છલકાવવા દે.

Dolls, Anklets, Ghaaghara-choli and Mehndi
Let the colors of childhood be elated with pride.

રાખડીની દોર કે ગરબાની તાળી,
ઝંખનાના દીપ તું પ્રગટાવવા દે.

Thread of rakhee or clap of garba,
Let the lamp of your longing be kindled.

વ્હાલની વેલી થઇ ઝૂલીશ દ્વારે,
આંગણે સંવેદના મહેકાવવા દે.

Will swing on your door as creeper you adore!
Let that sensitivity mingle in your courtyard!

સાપનો ભારો નથી તુજ અંશ છું હું,
લાગણીના બંધનો બંધાવવા દે

 am not a hazard; I am your own ingredient!
Allow me to be tied in the bond of compassion!

આંગળી પકડીને તારી ચાલવા દે,
મા ! મને તું આ જગતમાં આવવા દે

Allow me to walk holding your finger,
O mother! Allow me to come to this world!


સુ.શ્રી લતા જ. હિરાણીએ આ ગઝલ/કાવ્યનું કરેલ સરસ રસદર્શન….

‘ગીત એક ગુલછડી છે. એ એની રીતે પ્રગટી જાય છે. આ કવિતામાં બાળકીના શબ્દોમાં જ એની અભિવ્યક્તિ થઇ છે અને એટલે એ વધુ અસરકારક બની છે. એ માત્ર વેદના જ નહીં, પોતાના સ્વપ્નો પણ વેરતી જતી હોય એમ આલેખાયેલું છે. આ વાત કવયિત્રીએ પોતે કહી હોત તો કદાચ ઉપદેશ બની જાત !! વળી બાળકી આ વિનંતિ પોતાની માતાને કરે છે એ પણ ખૂબ અગત્યનું છે. આપણે ઘણી જગ્યાએ સમાચારોથી જાણીએ છીએ કે માતા પોતે પણ બાળકીના આગમનને રોકવામાં તૈયાર કે સાથીદાર હોય છે. માતાએ પોતે બાળકીને ફેંકી દીધી હોવાના સમાચારો પણ આપણે સૌએ કદીક વાંચ્યા છે ત્યારે માતાને આટલું કઠોર ન બનવાની, પોતાના હાથને પોતાના જ સંતાનના રક્તે ન રંગવાની વાત કરતી બાળકીની અપીલ કેટલી કરૂણ ભાસે છે !! એને એ પણ ખાતરી છે કે કદાચ મા આવું કરી બેસશે તો પછી એણે જરૂર પસ્તાવું પડશે… જે બાળકીને નવ માસ ગર્ભમાં પોતાના લોહીથી સીંચી, એના રૂદનથી એની સાંજો છલકાઇ જશે..

વાત આટલી જ નથી. આ કવિતામાં કવયિત્રીએ માત્ર કરૂણ રસ નથી રેલાવ્યો. એમાં મીઠા મજાના રંગો પણ ભર્યા છે. દીકરીને સાગરના ખોળામાં અને પર્વતોની સેજમાં સરવું છે, સૂરજ ને ચાંદાના તેજમાં ઝળહળવું છે, કોયલની જેમ ઉપવનમાં ટહૂકવું છે અને કળીઓની જેમ મહેકવું છે… બસ આના માટે માતાએ મક્કમ થવાનું છે. ઘરમાં કે સમાજમાં ભલે કેટલોય વિરોધ હોય, એણે પોતાની બાળકીને, પોતાના અંશને જરૂર જન્મ આપવાનો છે. બીજાઓની શેહમાં તણાવાનું નથી કે પોતે આવેશમાં આવી જવાનું નથી..અહીં આ જ ભાવ લઇને આવતી યામિની વ્યાસની આ ગઝલ પણ નોંધવી ગમશે.’

લતા હિરાણી 

‘બેટી બચાઓ’ અભિયાનના સમર્થનમાં અને લઘુ નાટિકા ‘ જરા થોભો’ ના એક ભાગ રૂપ શ્રીમતિ યામિની વ્યાસ લિખિત ગીત” આંગળી પકડીને તારી ચાલવા દે” પર યુ-ટ્યુબ વિડીયો

વિડીયો સૌજન્ય-શ્રી સુરેશ જાની ,17 ઑગ, 2015 પર પ્રકાશિત .

કવયિત્રી – યામિની વ્યાસ,

ગાયિકા – ગાર્ગી વોરા,

સ્વરાંકન – ડો. ભરત પટેલ

 કવયિત્રી યામિનીબેનને હાર્દિક અભિનંદન અને 

અનેક શુભેચ્છાઓ

==========================================

“ બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો ….” ડૉ. કિશોરભાઈ એમ.પટેલ

પાંચમી સપ્ટેમ્બર ૨૦૧૫ ના રોજ  ” શીક્ષક દીવસે” ડો. કીશોરભાઇ પટેલને ‘રાષ્ટ્રીય શ્રેષ્ઠ શીક્ષક’ તરીકે નો એવોર્ડ રાષ્ટ્રપતી પ્રણવ મુખરજીના હસ્તે આપીને જેમનું સન્માન કરવામાં આવ્યું હતું એ શ્રી કિશોરભાઈએ એમના બ્લોગ “શિક્ષણ સરોવર “માં  “ બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો ” પર એક કાવ્ય પોસ્ટ કર્યું છે .

એમની આ સરસ કાવ્ય રચના પણ નીચે એમના આભાર સાથે પ્રસ્તુત છે.

” બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો ”.. ડૉ. કિશોરભાઈ એમ.પટેલ

દીકરી બાપની આંખ છે,
દીકરી મા ની પાંખ છે,

…. બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો…..!

બાપના દુખમાં દુખી,
બાપના સુખમાં સુખી

,…. બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો…..!

દીકરો બાપનું રૂપ છે,
દીકરી મા નું સ્વરૂપ છે.

,…. બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો…..!

નદી જેવી નદીને પણ
દીકરી થઈ ભમવું પડે,
પર્વત જેવા બાપને પણ
દીકરીના સાસરે નમવું પડે,

…. બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો…..!

દીકરો બાપનો શ્વાસ છે,
દીકરી મા નો વિશ્વાસ છે.

,…. બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો…..!

દીકરો બાપનો હાથ છે,
દીકરી મા નું હૈયુ છે.

,…. બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો…..!

દીકરો બાપની લાકડી છે,
દીકરી બાપની લાડકી છે.

,…. બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો…..!

દીકરો બાપનો દિપક છે,
દીકરી મા ની રોશની છે.

,…. બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો…..!

અંતે કિશોર કહે…………!
દીકરી છે, પારકી થાપણ,
એની ન કરશો કદી
ભીની પાંપણ,….

બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો…..!

ડૉ. કિશોરભાઈ એમ.પટેલ


આ યુ-ટ્યુબ વિડીયોમાં એક નાનકડી પ્રાથમિક શાળાની બાળાને બેટી બચાઓ, બેટી પઢાઓ પર સંદેશ આપતી સાંભળો.ભવિષ્યની મહિલા નેતા બને એવો એનો જુસ્સો તો જુઓ.

Nice speech by a Gujarat school girl Vandna Parmar “Beti Bachao, Beti Padhao”


સમયની માંગ છે

બેટી બચાવો… બેટી વધાવો…

નહીં કે બેટી વધેરો…

દીકરી…

વહાલપનો દરિયો…

ઘરની દીવડી…

અને

સંવેદનાનું સરોવર…

આવી દીકરી વગર માતૃત્વ-પિતૃત્વ અધૂરું

એના વિના પરિવાર અધૂરો… સંસાર અસંભવ

હજુ અવતરી નથી એવી એ દીકરી માના ગર્ભમાં છે…

કહેવાતો આધુનિક સમાજ માના ગર્ભમાં જ દીકરીને મારી નાખવાનો

વિચાર કરે ત્યારે એ બાળકી શું કલ્પના કરતી હશે?

આ બાળકી એની માને

ચિત્કાર કરીને કહે છે…

મા, તારી આંગળી પકડીને મને ચાલવા દે…

મને આ જગતમાં આવવા દે…

તું પરીક્ષણ ભ્રૂણનું શાને કરે?

તારી આકતિ ફરી સર્જવા દે…

હું તને આપું છું વિશ્વાસ-

તારે ખોળે અવતરીશ તો વ્હાલની વેલી થઇ ઝૂલીશ…

આંગણે સંવેદના મહેંકાવા દે…

સાપનો ભારો નથી મા!

હું તો તારો જ અંશ છું…

મા, આ જગતમાં મને આવવા દે…

૨૧મી સદીના આ સમયમાં…

વિજ્ઞાનના આ યુગમાં…

દીકરીનો આ ચિત્કાર…

આપણે ભણેલા-ગણેલા-શિક્ષિત લોકો નહીં સાંભળીએ!!!

(દિવ્ય ભાસ્કરમાંથી સાભાર ….)

Bhrun Htya -3

જે કોઈ પણ બ્લોગર મિત્ર આ પોસ્ટને રી- બ્લોગ કરી “ભ્રુણ હત્યા રોકો,બેટી બચાઓ, બેટી પઢાઓ ના સંદેશનો પ્રચાર કરવામાં મદદરૂપ બનશે એમને મારા અગાઉથી ધન્યવાદ.

વિનોદ પટેલ

સૌજન્ય-આભાર … સુ.શ્રી પ્રજ્ઞાબેન વ્યાસ ( પરિચય – અહીં ક્લિક કરો ) .


.” ડૉ. કિશોરભાઈ એમ.પટેલ

પાંચમી સપ્ટેમ્બર ૨૦૧૫ ના રોજ  ” શીક્ષક દીવસે” ડો. કીશોરભાઇ પટેલને ‘રાષ્ટ્રીય શ્રેષ્ઠ શીક્ષક’ તરીકે નો એવોર્ડ રાષ્ટ્રપતી પ્રણવ મુખરજીના હસ્તે આપીને જેમનું સન્માન કરવામાં આવ્યું હતું એ શ્રી કિશોરભાઈએ એમના બ્લોગ “શિક્ષણ સરોવર “માં  “ બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો ” પર એક કાવ્ય પોસ્ટ કર્યું છે .

એમની આ સરસ કાવ્ય રચના પણ નીચે એમના આભાર સાથે પ્રસ્તુત છે.

” બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો ”.. ડૉ. કિશોરભાઈ એમ.પટેલ

દીકરી બાપની આંખ છે,
દીકરી મા ની પાંખ છે,

…. બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો…..!

બાપના દુખમાં દુખી,
બાપના સુખમાં સુખી

,…. બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો…..!

દીકરો બાપનું રૂપ છે,
દીકરી મા નું સ્વરૂપ છે.

,…. બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો…..!

નદી જેવી નદીને પણ
દીકરી થઈ ભમવું પડે,
પર્વત જેવા બાપને પણ
દીકરીના સાસરે નમવું પડે,

…. બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો…..!

દીકરો બાપનો શ્વાસ છે,
દીકરી મા નો વિશ્વાસ છે.

,…. બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો…..!

દીકરો બાપનો હાથ છે,
દીકરી મા નું હૈયુ છે.

,…. બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો…..!

દીકરો બાપની લાકડી છે,
દીકરી બાપની લાડકી છે.

,…. બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો…..!

દીકરો બાપનો દિપક છે,
દીકરી મા ની રોશની છે.

,…. બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો…..!

અંતે કિશોર કહે…………!
દીકરી છે, પારકી થાપણ,
એની ન કરશો કદી
ભીની પાંપણ,….

બેટી બચાવો, બેટી પઢાવો…..!

ડૉ. કિશોરભાઈ એમ.પટેલ


આ યુ-ટ્યુબ વિડીયોમાં એક નાનકડી પ્રાથમિક શાળાની બાળાને બેટી બચાઓ, બેટી પઢાઓ પર સંદેશ આપતી સાંભળો.ભવિષ્યની મહિલા નેતા બને એવો એનો જુસ્સો તો જુઓ.

Nice speech by a Gujarat school girl Vandna Parmar “Beti Bachao, Beti Padhao”


સમયની માંગ છે

બેટી બચાવો… બેટી વધાવો…

નહીં કે બેટી વધેરો…

દીકરી…

વહાલપનો દરિયો…

ઘરની દીવડી…

અને

સંવેદનાનું સરોવર…

આવી દીકરી વગર માતૃત્વ-પિતૃત્વ અધૂરું

એના વિના પરિવાર અધૂરો… સંસાર અસંભવ

હજુ અવતરી નથી એવી એ દીકરી માના ગર્ભમાં છે…

કહેવાતો આધુનિક સમાજ માના ગર્ભમાં જ દીકરીને મારી નાખવાનો

વિચાર કરે ત્યારે એ બાળકી શું કલ્પના કરતી હશે?

આ બાળકી એની માને

ચિત્કાર કરીને કહે છે…

મા, તારી આંગળી પકડીને મને ચાલવા દે…

મને આ જગતમાં આવવા દે…

તું પરીક્ષણ ભ્રૂણનું શાને કરે?

તારી આકતિ ફરી સર્જવા દે…

હું તને આપું છું વિશ્વાસ-

તારે ખોળે અવતરીશ તો વ્હાલની વેલી થઇ ઝૂલીશ…

આંગણે સંવેદના મહેંકાવા દે…

સાપનો ભારો નથી મા!

હું તો તારો જ અંશ છું…

મા, આ જગતમાં મને આવવા દે…

૨૧મી સદીના આ સમયમાં…

વિજ્ઞાનના આ યુગમાં…

દીકરીનો આ ચિત્કાર…

આપણે ભણેલા-ગણેલા-શિક્ષિત લોકો નહીં સાંભળીએ!!!

(દિવ્ય ભાસ્કરમાંથી સાભાર ….)

Bhrun Htya -3

જે કોઈ પણ બ્લોગર મિત્ર આ પોસ્ટને રી- બ્લોગ કરી “ભ્રુણ હત્યા રોકો,બેટી બચાઓ, બેટી પઢાઓ ના સંદેશનો પ્રચાર કરવામાં મદદરૂપ બનશે એમને મારા અગાઉથી ધન્યવાદ.

વિનોદ પટેલ

સૌજન્ય-આભાર … સુ.શ્રી પ્રજ્ઞાબેન વ્યાસ ( પરિચય – અહીં ક્લિક કરો ) .


દુનિયાની તકલીફ એ છે કે બધા મૂર્ખો અતિશય આત્મવિશ્વાસથી છલકે છે જ્યારે બુદ્ધિશાળીઓ પાસે છલકે છે શંકાઓ. - બૅર્ટ્રાન્ડ રસેલ (બ્રિટિશ ફિલૉસોફર, ગણિતજ્ઞ) The whole problem with the world is that fools and fanatics are always so certain of themselves, but wiser people so full of doubts• • •→•જિંદગી માં સંબંધો કોબી જેવા જ હોય છે•← જો તમે એને ફોલ્યા જ કરો તો છેવટે કાંઈ જ ના વધે BELIEVING IN YOURSELF IS THE FIRST STEP TO SUCCESS:-ARVIND K.PATEL.WELCOME TO Arvind Patel’s Blogપડકાર જેટલો મોટો સફળતા એટલી જ મોટી- માનવીની ઊંચાઇ તેના ગુણોને લીધે હોય છે, ઊંચી જગ્યાએ બેસવાથી માનવી ઊંચો થઇ જતો નથી