દિવાળીઃ કલ ભી, આજ ભી… યે યાદોં કા સફર રૂકે ના કભી ! …… જય વસાવડા

દિવાળીઃ કલ ભી, આજ ભી… યે યાદોં કા સફર રૂકે ના કભી ! …… જય વસાવડા

તો દિવાળી હવે શું છે?

સિર્ફ હોલિડેઝ એન્ડ પરચેઝિંગ પાવર ! સમર વેકેશન જેવી રજાની મજા ! દિવાળીએ બધા બહારથી ઘેર આવતા, હવે ઘરથી બહાર જાય છે. અને સાથે ઉત્સવનો ઉત્સાહ પણ ચાલ્યો જાય છે !ફટાકડો ફુટયો : ધડામ… ધુમાડો રહ્યો! બાકી બધું કેવળ ભૂતકાળ. ભૂતકાળની મુલાકાત લઇ શકાય છે, પણ એમાં રહી શકાતું નથી! સ્વજનો ગયા, પરંપરાઓ ગઈ, ઉમળકો ગયો, કદીક આપણે જઇશું! પણ દિવાળીની ચમકદમક રહેશે?કે એક પેઢી પછીનું ભારત દિવાળીને બદલે ૩૧મી ડિસેમ્બર પછી જ ‘હેપી ન્યુ ઈયર‘ કહેતું થઈ જશે ?

 દિવાળીઃ કલ ભી, આજ ભી… યે યાદોં કા સફર રૂકે ના કભી ! …… જય વસાવડા

દિવાળી પર સુશોભન અને સજાવટને જેટલા ધ્યાનથી જુઓ છો, એટલા ધ્યાનથી દિવાળીના તહેવારના ઉખડતાં અને ઉમેરાતા રંગો જાણ્યા અને માણ્યા છે?

દિવાળી એટલે જાણે જીંદગીના દરેક મોરચે યુધ્ધવિરામ ! ફરી એક દિવાળી કમાડ પર ટકોરા મારે છે. ( સોરી, ડોરબેલ વગાડે છે!) વધુ એક વિક્રમ સંવત તારીખિયાના ફાટેલા પાનાની જેમ ‘ધ એન્ડ’ થવાનું છે. ‘નોસ્ટાલ્જયા’ યાને ભૂતકાળની સફર આમ તો વૃદ્ધત્વનું પ્રથમ લક્ષણ છે. ‘યાદયાત્રા’ માં બેંતાળીસ દિવાળી જોનાર આ લેખકડા પાસે જે નાનકડો સ્મૃતિસમુદ્ર છે … એમાં અવનવા રંગોના રત્નો બેસુમાર વેરાયેલા છે. લેટસ ડાઇવ !

જાણીતા લેખક અને કટાર લેખક શ્રી જય વસાવડાનો દિવાળી ઉપરનો લેખ એમની આગવી રસિક શૈલીમાં માણવા માટે નીચેના ચિત્ર પર ક્લિક કરીને એમના બ્લોગમાં પહોંચી જાઓ . 

ફાસ્ટ ફોરવર્ડ

દીપાવલી કે દિન એક દિયે ને દૂસરે સે કહા : 
તુમ આદમીમેં કબસે બદલને લગે? 
મુજકો દેખ કે જલને લગે?!

(હાસ્ય કવિ સંમેલનમાં સાંભળેલું)

હ્યુસ્ટન નિવાસી ૮૧ વર્ષીય હાસ્ય લેખક અને કવિ શ્રી ચીમન પટેલ “ચમન “ની 

દિવાળી ઉપરની મજાની કાવ્ય રચના માણો

દિવાળી 

કંઈ દિવાળીઓ આવીને ગઈ !
સાપ ગયા ને લિસોટા રહ્‌યા ભઈ!

કંઈ દિવાળીઓ આવીને ગઈ!

સાફ કરે સહું પોતાના ઘર
દિવો પ્રગટાવે અંધકાર પર
સારા કપડાં પહેરી સૌ ફરે
વાનગીઓ બને સારી ઘરે ઘરે.

દિલની સાફસુફી કરવાની રહી,
કંઈ દિવાળીઓ આવીને ગઈ!

પૂજન કરી મેળવવું છે સુખ
દેવ દર્શનથી દૂર કરવું દુઃખ
મંદિરમાં જઈ પ્રદિક્ષણા ફરે
ભાથુ ભાવીનું આ રીતે ભરે.

કૃપા પ્રભુની હજુ નથી રે થઈ,
કંઈ દિવાળીઓ આવીને ગઈ!

સાફ કરે સૌ અંદરના ઘર
રાખે અમિદ્રષ્ટિ સૌની પર
પ્રેમ પૂજન કરી મેળવે સુખ
દૂર કરે જે દુઃખીઓનું દુઃખ

શાંતિ ઘરની સૌની લૂંટાઈ રહી,
કંઈ દિવાળીઓ આવીને ગઈ!

કે’વા જોઈએ ‘ચમન’ને સાચું
ભલે લાગે કોઈને કડવું ને ખાટું
ચાલી હરિફાઈ મંદિરોમાં જયાં
વાનગીઓ અનેક અન્નકૂટમાં ત્યાં

ભગવાન, ભાવનાનો ભૂખ્યો ભઈ,
કંઈ દિવાળીઓ આવીને ગઈ!

૦ ચીમન પટેલ ‘ચમન’

શ્રી ચીમનભાઈ પટેલ “ચમન ” નો પરિચય

આ ફોટા પર ક્લિક કરીને વાચો .

                                        ચીમન પટેલ “ચમન ”

Share this:

પ્રતિકૂળતાને બનાવો અનુકૂળતા! ..એક પ્રેરક લેખ … પૂજ્ય નમ્રમુનિ મહારાજ સાહેબ

પ્રતિકૂળતાને બનાવો અનુકૂળતા! ..એક પ્રેરક લેખ … પૂજ્ય નમ્રમુનિ મહારાજ સાહેબ

દરેક મનુષ્યનું જીવન અનુકુળ અને પ્રતિકુળ સંજોગોમાંથી પસાર થતું જ હોય છે. જ્યારે પ્રતિકુળ સંજોગોનો સામનો કરવાનો આવે ત્યારે સ્વાભાવિક માણસ મનથી ભાંગી જાય છે, એનું આંતરિક સત્વ ખોઈ બેસતો હોય છે.

પ્રતિકુળ સંજોગો આવે ત્યારે માણસ કેવો અભિગમ બતાવે છે , એને એક પડકાર તરીકે લઇ એનો કેવી રીતે સામનો કરે છે એના પરથી એના અંતરનું ખરું પોત અને નુર પરખાય છે.
જીવનની અનુકુળતાઓ આનંદદાયી છે જ્યારે પ્રતિકુળતાઓ દુખદાયી હોય છે.

પ્રતિકુળતા વિશેની મારી એક ત્વરિત અછાંદસ રચના

પ્રતિકુળતા

પ્રતિકુળતાઓ તો ઘણી આવે તમારા જીવનમાં,

બેબાકળા બનાવતા એવા કપરી કસોટીના સમયે,

પ્રતીકુળ સંજોગો તમને પછાડી નાખે એવા સમયે,

તમારે બેમાંથી એકની પસંદગી કરવાની રહે છે,

કાં તો નિરાશ વદને જીવી નીચે પડેલા જ રહેવું ,

કે પછી હીમ્મત રાખી,કશું બન્યું નથી એમ માની,

જાતને સંભાળી લઇ , ઉભા થઈને આગળ વધવું .

આવા સમયે તમે કયો રસ્તો લો છો એના પરથી

તમારામાં રહેલું ખરું નુર હશે એ પરખાય છે .

યાદ રાખો, પ્રતિકુળતાના કાંટાઓ વચ્ચે જ

સફળતાનાં મનોહર ગુલ ખીલતાં હોય છે .

જીવનની પ્રતિકુળતા અને અનુકુળતા વિશેનો પૂજ્ય નમ્રમુનિ મહારાજ સાહેબનો આજની પોસ્ટમાં પ્રસ્તુત લેખ આપને નવા વર્ષના સદ વાચન તરીકે પ્રેરણા આપશે એવી આશા છે .

વિનોદ પટેલ

પ્રતિકૂળતાને બનાવો અનુકૂળતા!

નમ્રવાણી – રાષ્ટ્રસંત પૂજ્ય ગુરુદેવશ્રી નમ્રમુનિ મહારાજ સાહેબ

આગ અને પવન…

આગ જો નાનકડી હોય તો પવન એને શાંત કરી દે, બુઝાવી દે, પણ આગ જો મોટી હોય તો પવન એને સપોર્ટ કરે અને આગ વધુ ને વધુ સ્પ્રેડ થાય.

મહાપુરુષો, મહાન આત્માઓ આગ સમાન હોય છે અને એમને માટે પ્રતિકૂળતા એ પવન સમાન હોય છે.

જેમ જેમ પ્રતિકૂળતા વધે તેમ તેમ મહાપુરુષોનો વિકાસ વધુને વધુ થાય છે, જેમ જેમ પ્રતિકૂળતા આવે છે તેમ તેમ તેમનું આંતરિક સત્વ અને ક્ષમતા વિકસવા લાગે છે, જ્યારે સામાન્ય વ્યક્તિ પ્રતિકૂળતાથી ડરી જાય છે, ભયભીત થઈ જાય છે, ગભરાય જાય છે અને તેના કારણે તેની ક્ષમતા પણ રૂંધાઈ જાય છે.

જેમ પવન વિનાની આગનું કોઈ માપ ન નીકળે કે તે આગ રહેશે કે બુઝાઈ જશે તેમ પ્રતિકૂળતા વિના વ્યક્તિનું માપ ન નીકળે કે તેની ક્ષમતા સામાન્ય માનવી જેવી છે કે મહાપુરુષ જેવી છે, તેનો વિકાસ પ્રગતિકારક છે કે રૂંધાય જાય તેવો છે???

માટે જ,

તમારી લાઈફમાં જ્યારે જ્યારે જે જે પ્રતિકૂળતાઓ આવે તેનું સ્વાગત કરો, તેનો સ્વીકાર કરો.

કેમકે, પ્રતિકૂળતા પ્રગતિ કરાવવા માટે જ આવે છે.

પ્રતિકૂળતા એ તમારો વિકાસ કરાવવા માટે જ આવે છે.

તમારી સામે ગમે તેટલાં નેગેટીવ તત્ત્વ હોય પણ જો તમારી અંદર સત્યનું સત્ત્વ હોય તો તમારી ક્ષમતા ખીલ્યા વિના રહે જ નહીં.

ચાહે ભૂતકાળના હોય, ચાહે વર્તમાનકાળના, જેટલાં પણ મહાપુરુષો થઈ ગયાં, જેટલાં પણ શ્રેષ્ઠ સદ્ગુરુ થઈ ગયાં અને જેટલાં અત્યારે પોતાના સત્ત્વ અને ક્ષમતાને વિકસાવી રહ્યાં છે તે બધાંનું મૂળ કહો તો મૂળ અને પરિબળ કહો તો પરિબળ શું છે?

એ છે પ્રતિકૂળતા!!!

ચાહે મહાવીર હોય, ચાહે બુદ્ધ, ચાહે ચંદનબાળા હોય, ચાહે મીરાંબાઈ કે પછી હોય મહાત્મા ગાંધી!!!

મહાનતા ક્યારેય દુ:ખ વગર પ્રગટતી જ નથી.

દુ:ખ જ મહાનતાનું સર્જન કરે છે.

અનુકૂળતાનું ચઢાણ મનગમતું, સહજ અને સુખ દાયક લાગે છે પણ એ ચઢાણ લપસણી જેવું હોય છે. એમાંથી ક્યારે લપસી જવાય ખબર જ ન પડે અને એકવાર જરાક લપસ્યાં એટલે સીધાં અને સડસડાટ નીચે!!

જ્યારે પ્રતિકૂળતાનું ચઢાણ કઠિન પગથિયાં જેવું હોય છે, કપરૂં અને કષ્ટદાયક હોય છે, પણ એ તમને શિખર સુધી પહોેંચાડી જ દે છે.

શ્રેષ્ઠ વ્યક્તિનું સર્જન સદાય સંઘર્ષ અને પીડામાંથી જ થાય છે. કષ્ટો અને વેદનાને સહન ક્યાર્ર્ં પછી જ થાય છે.

માટે જ, પ્રતિકૂળતાને જોઈને ક્યારેય પ્રતિકૂળ ન બનો, પ્રતિકૂળતાને અનુકૂળ બની જાવ.

પ્રતિકૂળતાને જોઈને જે અનુકૂળ બની જાય છે તે સ્ટ્રોેંગ બની જાય છે, તે સહનશીલ બની જાય છે, તે સક્ષમ બની જાય છે અને તે જ શ્રેષ્ઠ બની જાય છે.

આજે ઘણાં બધાં દર્દીઓ એવા હોય છે જે દર્દથી ઓછા પણ દર્દના નામથી, દર્દના ભયથી જ ગભરાઈને મૃત્યુ પામી જતાં હોય છે, જ્યારે જે દર્દનો સ્વીકાર કરી લે છે, આવેલી તકલીફને અનુકૂળ બની જાય છે, તે જ દર્દ સામે લડી શકે છે અને તે જ દર્દને હરાવી પણ શકે છે.

વિપત્તિ એ વાયુ સમાન હોય છે. તે તમારો વિનાશ પણ કરી શકે છે અને વિકાસ પણ કરી શકે છે.

મહાવીર જ્યારે જંગલમાં એકલા વિચરતાં હતાં, સાધના કરતાં હતાં ત્યારે તેમણે કેટલી પ્રતિકૂળતાઓનો સામનો ર્ક્યોે હશે? કુદરતની સિઝન પ્રમાણે ઠંડી – ગરમી સહન ક્યાર્ર્ં, અજ્ઞાનીઓ દ્વારા થતાં અપમાન સહન ક્યાર્ર્ં અને દેવો દ્વારા દેવાયેલાં ઉપસર્ગોે પણ સ્વીકારભાવે, સમતાભાવે સહન ક્યાર્ર્ં અને ત્યારે જ એમનામાં રહેલું વીરત્વ પ્રગટ થયું! ત્યારે જ એ મહાવીર કહેવાયા!!

ગમે તેવી પ્રતિકૂળતા આવે, ગમે તેવી તકલીફ આવે કે ગમે તેવું નુકસાન થાય ત્યારે એટલું જ યાદ રાખવું હજુ તમે “આવતી કાલ’ નથી ગુમાવી. આવતી કાલ હજુ તમારી પાસે જ છે અને જેની પાસે આવતીકાલ હોય છે તે ગઈકાલનું ગુમાવેલું બધું જ પાછું મેળવી શકે છે. આ આત્મવિશ્ર્વાસ જ તમને પ્રતિકૂળતામાં પણ અનુકૂળ થવાની પ્રેરણા કરે છે.

જેમ જેમ વ્યક્તિની અંદરનો આત્મવિશ્ર્વાસ વધતો જાય છે, તેમ તેમ વિશ્ર્વશક્તિ પણ એના વિકાસમાં એને સપોર્ટ કરવા લાગે છે.

જે વ્યક્તિ પ્રતિકૂળતાથી નિરાશ થઈ જાય છે, હારી જાય છે, હતાશ થઈ જાય છે, ત્યારે વિશ્ર્વશક્તિ તેની હારમાં સપોર્ટ કરવા લાગે છે.

વિશ્ર્વ શક્તિ એ એક સપોર્ટ છે, તમે પોઝિટિવ છો તો તમને વિશ્ર્વ શક્તિનો પોઝિટિવ સપોર્ટ મળે છે અને તમે જો નેગેટિવ છો તો વિશ્ર્વ શક્તિનો નેગેટિવ સપોર્ટ મળે છે.

હારી જવું અને હતાશ થવું એ કાયરતા છે અને પ્રતિકૂળતા વચ્ચે પણ માર્ગ કાઢી એને અનુકૂળ થવું એ વીરતા છે.

પ્રતિકૂળતાનું વાવાઝોડું ગમે તેટલું જોરદાર હોય પણ જો તમારા સત્ત્વની આગ સ્ટ્રોેંગ હશે તો એ પ્રતિકૂળતા પણ તમારી સપોર્ટર બની જશે અને તમારા સત્ત્વને વધારે ને વધારે પ્રજ્વલિત કરી પ્રગતિકારક બનાવી દેશે.

પ્રતિકૂળતાને તમારી અનુકૂળતા બનાવી ધ્યો અને પ્રતિકૂળતાને તમે અનુકૂળ બની જાવ, આ જ સુખી થવાનો ઉપાય છે.

મહાપુરુષોની જેમ પત્થરના પીપળા બનતા શીખી જાવ. કેટલાંક પીપળાના ઝાડ જમીન પર ઊગે અને વિકાસ પામે અને કેટલાંક પીપળાના ઝાડ પત્થરોની વચ્ચે ઊગે, પત્થરોની વચ્ચેથી એનો માર્ગ કાઢી વિકસિત થાય.

હવે જ્યારે વાવાઝોડું આવે ત્યારે જમીન ઉપરના પીપળા પડી જાય કેમકે, એ અનુકૂળતામાંથી વિકસિત થયેલ હોય, શરૂઆતથી જ પોચી, ફળદ્રુપ જમીન, અનુકૂળ વાતાવરણ, યોગ્ય પાણી અને સિંચન મળ્યા હોય, જ્યારે પત્થરોની વચ્ચે ઊગેલા પીપળા પાસે કોઈ અનુકૂળતા ન હોય પણ પ્રતિકૂળ પરિસ્થિતિમાં પણ એણે માર્ગ કાઢી મૂળિયાંને મજબૂત બનાવ્યા હોય અને એમાં એણે ડબલ શક્તિ વાપરી હોય, એટલે વાવઝોડાની પ્રતિકૂળતા વખતે પત્થર જ એની માટે સપોર્ટ બની જાય છે.

અનુકૂળતા જ્યારે અતિ થઈ જાય છે, ત્યારે એ જ અનુકૂળતા પ્રતિકૂળતા બની જાય છે.

પ્રતિકૂળતાની વચ્ચે પાંગરેલા પીપળાને કોઈ પ્રતિકૂળતા નડતી નથી.

શહેરના સુખી, સંપન્ન અને અનુકૂળ વાતાવરણમાં ઉછરેલું બાળક જરાક તડકામાં બહાર નીકળે તો તેને સન સ્ટ્રોક લાગી જાય અથવા જરાક ઠંડી હવા લાગે કે તરત જ શરદી થઈ જાય, જ્યારે ગરીબ બાળક ખુલ્લા આકાશ નીચે આખો દિવસે તડકામાં રમે તો પણ તેને કોઈ સન સ્ટ્રોેક ન લાગે અને ધોધમાર વરસાદમાં પલળે તો પણ તેને શરદી ન થાય!!

કેમ??

કેમકે, તે લોકો પત્થરના પીપળા સમાન હોય, પહેલેથી જ પ્રતિકૂળતાનો સ્વીકાર્ય ર્ક્યોે હોય.

માટે જ,

જિંદગીની સુખની થાળીમાં ભલે ગમે તેટલાં અનુકૂળતાના વ્યંજનો હોય, પણ સાથે એકાદ પ્રતિકૂળતા રૂપ તીખું મરચું પણ હોવું જોઈએ.

સુખને પચાવવા દુ:ખ પણ જરૂરી છે.

જેણે જિંદગીમાં દુ:ખ જોયું નથી, તેને સુખ પચતું નથી અને એની સુખની દિશા, એક દિવસ વિનાશની દિશા બની જાય છે.

માટે જ, ભગવાનને પ્રાર્થના કરવી,

હે પ્રભુ! સો સુખ આપજે પણ એ સુખને પચાવવા માટે, એ સુખનું મૂલ્યાંકન સમજવા માટે થોડું દુ:ખ પણ જરૂર આપજે.

જેણે જિંદગીમાં સુખને પચાવ્યું હોય, દુ:ખ તેને ક્યારેય અસર કરે નહીં.

એકવાર જેને સુખનો અપચો થાય પછી એને કોઈ સુખ ક્યારેય સુખી કરી ન શકે.

પ્રતિકૂળતા ત્રણની હોય, વસ્તુની, વ્યક્તિની અને વાતાવરણની!! એ પ્રતિકૂળતાને અનુકૂળતામાં કનવર્ટ કરવાનો એક પ્રયોગ કરી જુઓ. પ્રતિકૂળતા સ્વયં અનુકૂળતા બની જશે.

પણ મોટા ભાગે થાય છે શું? પ્રતિકૂળતા જરાક આવી નથી કે વ્યક્તિ હતાશ થઈ જાય છે, દુ:ખી થઈ જાય છે, ડિપ્રેશનમાં આવી જાય છે. અપસેટ થઈ જાય છે, ગભરાય જાય છે.

યાદ રાખજો…

અનુકૂળતામાં તો બધાં હસતા રહી શકે, પણ પ્રતિકૂળતામાં જે હસતાં રહે છે તે જ મહાન બની શકે છે, તે જ મહાન કહેવાય છે.

પ્રતિકૂળતા વચ્ચે પણ જેના ચહેરા પર પ્રસન્નતા હોય તેનું જ સત્ત્વ ખીલેલું હોય, તેની જ ક્ષમતા વિકાસની ગતિ તરફ હોય.

પ્રતિકૂળતાથી ડરવું પણ નથી અને ડગવું પણ નથી, હારવું પણ નથી અને હતાશ પણ નથી થવું. નિરાશ પણ નથી થવું અને નાસીપાસ પણ નથી થવું.

ગમે તેવી પ્રતિકૂળતા વચ્ચે પણ હસતાં રહી લડી લેવું છે, એનો સ્વીકાર કરી એને અનુકૂળ થઈ જવું છે, એને જ પગથિયું બનાવી પ્રગતિના શિખરે ચઢવું છે. આ જ સાચી વિરતા છે.

સૌજન્ય- મુંબઈ સમાચાર.કોમ 

કબજિયાતથી કેન્સર સુધીનાે ઈલાજ કુદરતી ઉપચારથી…શ્રી મુકેશ પટેલ

કબજિયાતથી કેન્સર સુધીનાે ઈલાજ કુદરતી ઉપચારથી…શ્રી મુકેશ પટેલ

સુરતવાસી સહૃદયી મિત્ર અને સંડે-ઈ-મહેફિલ બ્લોગના બ્લોગર શ્રી ઉત્તમભાઈ ગજ્જર અવાર નવાર ઈ-મેલમાં એમને ગમેલો કોઈ લેખ મને વાંચવા માટે મોકલી આપે છે.

આજની ઈ-મેલમાં એમણે શ્રી મુકેશ પટેલનો કુદરતી ઉપચાર વિશેનો લેખ મને મોકલ્યો જે આરોગ્ય જાળવવા માટે ખુબ ઉપયોગી હોઈ એમના આભાર સાથે આજની પોસ્ટમાં વિ.વિ.ના વાચકો માટે રજુ કર્યો છે.

નવા વરસે આ લેખ આપને એક પ્રેરક વાચન પૂરું પાડશે એવી આશા છે.

–વિનોદ પટેલ   

કબજિયાતથી કેન્સર સુધીનાે ઈલાજ કુદરતી ઉપચારથી…શ્રી મુકેશ પટેલ (આકાશવાણી પરનો કાર્યક્રમ )

મિત્રાે,

અગ્નિ, પૃથ્વી, જળ, વાયુ અને આકાશ એ પાંચ તત્વાેમાંથી આપણું શરીર બન્યું છે અને એ પાંચ તત્વાેની મદદથી દરરાેજ કઈ રીતે સાજા રહી શકાય એ પદ્ધતિનું બીજું નામ નેચરાેપથી કે કુદરતી સારવાર. અગ્નિ-તત્વ એટલે સૂર્ય. આપણે દરરાેજ 30થી 60 મિનિટ માટે સવારનાં કૂમળાં તડકામાં રહીએ એટલે આપણને વિટામિન ડી-3 મળે છે. આ વિટામિનથી આપણાં હાડકાં પણ સારા રહે છે અને વિટામિન બી-12નું લેવલ પણ જળવાઈ રહે છે. તડકાે આપણને ડિપ્રેશનથી બચાવે છે. ચામડીની તકલીફ હાેય ત્યારે તડકાે લેવાથી ચામડી સુધરે છે.

ડિપ્રેશનનાં દર્દીઆે કાંઈ જ ન કરે પરંતુ જાે ઘરની બહાર, ખુલ્લામાં બેસે તાેય એમનું ડિપ્રેશન ઘટવા લાગે છે. ખુલ્લા વાતાવરણમાં, રૂમની બહાર રહેવાથી સૂર્ય સિવાયના બધા ગ્રહાે, તારાઆેની શક્તિનાે(એનર્જિ)નાે લાભ આપણને મળે છે.

હવા એ આપણાં સાૈનાે મુખ્ય આહાર છે. દરેક મિનિટે આપણે સાત લિટર જેટલી હવા લઈ શકીએ છીએ. ઊંડા શ્વાસથી આપણું શરીર અને મન સ્વસ્થ રહે છે. ચાલતા ચાલતા પણ ઊંડા શ્વાસ લઈ શકાય છે. શ્વાસ જેટલાે ઊંડાે લેવાશે એટલાે જ વિચાર પણ ઊંડાણવાળાે બનશે.

પાણી એ આપણી જરૂરિયાત છે. દરરાેજ 3થી 4.5 લિટર જેટલું પાણી આપણાં શરીરને જાેઈએ છે. પરંતુ શારીરિક શ્રમ આેછાે હાેય, ખાસ પરસેવાે ન થતાે હાેય અને જાે 6થી 7 લિટર પાણી દરરાેજ પીવાય તાે કિડનીને નુકસાન થઈ શકે છે. માટે, મગજથી કામ કરવાનું હાેય તાે વધું પાણી ન પીવું જાેઈએ.પથરી(સ્ટાેન)ની તકલીફમાં સમયસર ભાેજનની જરૂર છે. વધુ પાણી પીવાથી પથરી બનતી નહીં અટકે પણ જાે સમયસર ભાેજન લેવાનું રખાશે તાે પથરી બનતી અટકશે.

અવકાશ તત્વ એટલે અઠવાડિયે એક દિવસ બે-ચાર કલાક માટે આપણે માૈન રાખીએ, એકાંતનાે, વાંચનનાે લાભ લઈએ. આપણાં રાેજિંદા કામ સિવાય કાંઈક કરીએ એટલે આપણે અવકાશ તત્વની નજીક હાેઈએ છીએ. સવારનાે તડકાે, આંખાે સામેનું ખુલ્લું આકાશ, આપણાં જ ઘરનાં બગીચામાં રહેલાં છાેડ-વૃક્ષાે સાથેનાે માૈન સંવાદ, પક્ષીઆેનું ગાન, જંગલમાં રહેલી ઘડિયાળ વિના ચાલતી સૃષ્ટિની સાથે રહીએ અને અવકાશને માણીએ-જાણીએ. ધ્યાન, ઉપવાસ, હળવાશ, ચાલવાનાે વ્યાયામ એ અવકાશ તત્વનાે જ હિસ્સાે છે.

પૃથ્વી તત્વ એટલે નીચે બેસવું, જમીનનાં સંપર્કમાં વધારે અને વધારે રહેવું. ખુલ્લાં પગે જમીન પર ચાલવાથી શરીરની અનેક બીમારીઆેમાંથી મુક્તિ મેળવી શકાય છે. અમારા નિહાર આરાેગ્ય મંદિરમાં કે અન્ય કુદરતી ઉપચાર સેન્ટર કે હાેસ્પિટલમાં પેટ ઉપર, આંખાે ઉપર અને આખા શરીરે માટીની પટ્ટી, લેપ લગાવીને અનેક બીમારીઆેની સારવાર કરાય છે. માટીમાં રહેલું પૃથ્વી તત્વ આપણાં શરીરની ગરમી ઘટાડે છે, ઠંડક આપે છે, દવાઆેની આડઅસર ઘટાડે છે.

આપણને જે દિવ્ય અને ભવ્ય શરીર મળ્યું છે એની જાળવણી પ્રથમ કરવાની છે. માેંઘી કારની સર્વિસ માટે દર વર્ષે કેટલાંક લાખ અાપી શકાય, ઘરની અંદર ઈન્ટીરિયર ડિઝાઈન માટે લાખાે રૂપિયા ખર્ચી શકાય પરંતુ અબજાે રૂપિયા ખર્ચતાં પણ ન મળે એવા અદભુત શરીરની જાળવણી માટે, એને સાજું કરવા માટે કાેઈની સારવાર લેવાની થાય ત્યારે એક એક રૂપિયાનાે હિસાબ ગણાય..!

મિત્રાે,કુદરતી સારવાર(નેચરાેપથી) એક એવી પદ્ધતિ છે જેમાં એકસાથે દર્દીનાં અનેક રાેગાેનાે ઈલાજ  એક જ ડાેકટર કરે છે. અન્ય થેરાપીમાં દરેક તકલીફ માટે અલગ અલગ ડાેક્ટર પાસે જવું પડે છે.

કેન્સરનાં કેટલાંક એવા દર્દીઆે છે જે અમારી કુદરતી સારવાર પછી સારી રીતે જીવે છે. એમનું કેન્સર મટી ગયું છે. કેન્સરનાં દર્દી ઈચ્છે તાે અમારી સારવાર કરાવવા માટે સીધાં પણ આવી શકે છે. જાે એમ ન કરવું હાેય તાે પહેલાં કિમાેથેરાપી-રેડિએશન લઈને પછી આવી શકે છે.

કેન્સર સિવાય ડાયાબિટીસ, સ્થૂળતા(obesity), વા(arthritis), ઢીંચણની તકલીફ, કમર-દર્દ, ગરદનની તકલીફ, બી.પી, કાેલેસ્ટ્રાેલ, ડિપ્રેશન, હૃદયરાેગ, વ્યંધત્વ(બાળક ન હાેવું), ચામડીની તકલીફ, નાના બાળકાેની બીમારી વગેરે અનેક તકલીફાેની સારવાર કુદરતી ઉપચારથી શક્ય બને છે.

(ફાેનઃ 079-65530052,65126556,27522086)

નેચરાેપથી એટલે કુદરતનાં આેપરેશન ટેબલ ઉપર અગ્નિ, પૃથ્વી, જળ, વાયુ અને આકાશ એ પાંચ તત્વાેની મદદથી દર્દીની સારવાર. આપણને સાૈને જન્મ સમયે સરખાં જ શ્વાસ મળે છે. એક મિનિટનાં 16 શ્વાસ, એક કલાકનાં 960 શ્વાસ, 24 કલાકના  આશરે 23000 શ્વાસ,… આ રીતે 100 વર્ષનાં જેટલાં શ્વાસ થાય એટલાં શ્વાસ આપણને જન્મ વખતે મળે છે.

જાે આપણે વ્યાયામ ન કરીએ, કબજિયાતનાે ભાેગ બનીએ, બી.પી. કે ડાયાબિટીસનાે ભાેગ બનીએ, ટેન્શનમાં આવી જઈએ, રાત્રે સારી રીતે ન ઊંઘીએ તાે આપણાં શ્વાસ વધારે વપરાય છે, ધબકારા વધી જાય છે. આપણે ખાેટું કામ કરીએ, કાેઈનું પડાવી લઈએ, કાેઈને અન્યાય કરીએ એટલે શ્વાસ વધું વપરાય છે. જેવાે શ્વાસનાે ખજાનાે પૂરાે થયાે કે તરત આ દુનિયા છાેડવી પડશે.

માટે જ, ઊંડા શ્વાસ લેવાના રાખીએ, ઊંડા ધ્યાનની પ્રેક્ટિસ રાખીએ, આપણને જે મળ્યું છે એ જ પ્રભુ વાપરવા દે એવી પ્રાર્થના પ્રભુને રાેજ કરીએ, અન્યના હિતનાે સતત વિચાર કરીએ, વ્યાયામ કરીએ, નિયમિત ઉપવાસ કરીએ એટલે આપણને મળેલાં શ્વાસ સારી રીતે, શાંતિથી વાપરી શકીશું.

પ્રભુ આપને સત્કર્મ કરવાની, વ્યાયામ કરવાની શક્તિ આપે, ધ્યાન કરવાની શક્તિ આપે એવી પ્રાર્થના સહ,

મુકેશ પટેલ(મેનેજિંગ ટ્રસ્ટી)

નિહાર ચેરીટેબલ ટ્રસ્ટ, અમદાવાદ.

સાભાર .સૌજન્ય-  શ્રી મુકેશ પટેલ 

Source- http://www.anupan.in/blog/

સાથે સાથે શ્રી મુકેશ પટેલના આ ચાર લેખો પણ વાંચવાનું  ના ચૂકશો .

                ૧. તહેવારાેમાં ડુપ્લીકેટ માવાની મીઠાઈ ખાવાથી કેન્સર પણ થઈ શકે                 છે…November 4, 2015

•       ૨.  કાેલેસ્ટ્રાેલને કુદરતી ઉપચારથી મટાડાે ભાગ–1 October 31,            2015

• • .૩ .કાેલેસ્ટ્રાેલને ભગાડાે કુદરતી ઉપચારથી…ભાગ-2,November 7, 2015

  • ૪. ડિપ્રેશનનાે ત્રીજાે અને છેલ્લાે હપ્તાે, ઈલાજ સાથે.. October 24, 2015

 

ભગવાન ની બેંક નો પાસવર્ડ યાદ રાખજો …નવા વરસે ….

ભગવાન ની બેંક નો પાસવર્ડ યાદ રાખજો …નવા વરસે ….

ભારતના શીયાળાને યાદ અપાવે એવી સાન ડિયેગોની આજની ખુશનુમા  ઠંડક પ્રસારતી સવારે , રાત્રીભરના આરામ અને સવારની ચા-નાસ્તા પછી તરોતાજા થયેલ મગજમાં જાગેલ વિચારોનું  વિનિમય એટલે આજની આ પોસ્ટ છે.

ભગવાનનો પાસવર્ડ !

ભગવાન એક બડો બેંક મેનેજર છે.આ કીરતારની બેન્કમાં નાનાં મોટાં સૌનાં એ.ટી.એમ ખાતાં ખોલેલાં હોય છે.આ દરેક ખાતાંઓ ઉપર એ હમ્મેશાં ચાંપતી  નજર રાખે છે.તમારા રોજના વ્યવહારને જોઇને એ તમારા ખાતામાં એ અવાર નવાર નીચેની રકમો જમા કરે છે.

આરોગ્ય, ધન, સુખ, શાંતિ ,સંતોષ , આનંદ ,પ્રેમ વિગેરે …

તમારે જો એની બેન્કના એ.ટી.એમ. ખાતામાંથી તમારે જોઈએ એ રકમ  ઉપાડવી હોય તો તમારે એણે સૌને આપેલ એક સરખા  જ પાસવર્ડનો ઉપયોગ કરવો પડે.

આ પાસવર્ડ નું નામ છે …..પ્રાર્થના !

જીવનમાં આરોગ્ય, આનંદ, સુખ શાંતિ ,સફળતા ,સંતોષ અને પ્રેમ ની પુંજી વિનાનું જીવન અધરું છે.

સુખ અને સફળતામાં આટલો તફાવત છે .

જીવનમાં જે ગમે એ મળે ,એનું નામ સફળતા .

જીવનમાં જે મળે એ ગમે ,એનું નામ સુખ 

અને પ્રેમમાં આવી શક્તિ રહેલી છે .

આ જગમાં પ્રેમનો એવો તો છે પ્રભાવ,

ઘડીમાં જે મિટાવી દે ,બધો જ અભાવ

નવા સંવત વર્ષ ૨૦૭૨ માં પ્રભુની બેંક ના તમારા એ.ટી.એમ. ખાતાને સમૃદ્ધ કરતા રહો અને ભૂલ્યા વિના પાસવર્ડ નો ઉપયોગ કરી તમારા જીવનની સાચી સમૃદ્ધિને  માણતા રહો એ જ અંતરની અભિલાષા.

વિનોદ પટેલ 

નવા વર્ષની મારી એક અછાંદસ રચના અહીં પ્રસ્તુત કરું છું.

નવા વરસે …

સમય સરિતા હંમેશ વહેતી જ રહેતી,

જૂની યાદો પાછળ મૂકી વર્ષ થાય પસાર,

આવીને ઉભીએ એક નવા વર્ષને પગથાર.

જિંદગી આપણી છે એક ફળદાઈ ખેતર,

એમાં ઊગેલ ઘાસ નીદામણ દુર કરીને,

નવા વરસે પ્રેમનો નવ પાક ઉગાડીએ.

ખામીઓ, કમજોરીઓ હોય દુર કરીને,

નકારાત્મકતા છોડી,સકારાત્મક બનીએ.

નવલા વરસે નવલા બનીને ,નવેસરથી,

નવું વર્ષ હળીમળી પ્રેમથી સૌ ઉજવીએ,

નવી આશાનો દીપ જલાવીએ,પ્રકાશીએ.

કૃપાળુ પ્રભુને હંમેશાં હર પળ સમરીએ,

નવ વરસે, બે કર જોડી એને પ્રાર્થીએ કે ,

રિદ્ધિ, સિદ્ધિ,લક્ષ્મી અને સરસ્વતી માતા ,

સૌ પર રીઝે ,સુખ શાંતિ સૌ પ્રાપ્ત કરે ,

એવું ઉત્તમ નવું વર્ષ બનાવજે, હે પ્રભુ.

વિનોદ પટેલ

વિદેશોમાં પણ ભારતીય સંસ્કૃતિના ફેલાવાને લીધે ઘણાં સુંદર હિંદુ મંદિરો જોવા મળે છે.નીચે સિંગાપોરનું કલાત્મક મંદિર અને મલેશિયાનું કાચનું મંદિર કેટલાં મનોહર લાગે છે ! 

દીપાવલી પર્વ એટલે …

દીપાવલી પર્વ એટલે …

વાઘ બારશ ,ધનતેરશ, કાળી ચૌદસ , દિવાળી , બેસતું -નવું વર્ષ, ભાઈ બીજ,

લાભ પાંચમ સુધીના દિવસો સુધી ચાલતો લોક ઉત્સવ અને આનંદનું પર્વ.

આજથી શરૂ થતાં દિવાળીનાં દરેક પર્વ માટે આપને હાર્દિક શુભેચ્છાઓ .

પરમ કૃપાળુ પરમાત્મા આપને અને આપનાં પરિવાર જનોને

સુખ,શાંતિ,સમૃધ્ધિ,ઐશ્વર્ય અને તંદુરસ્તી અર્પે એ જ શુભકામનાઓ છે .

‘સર્વેપિ સુખીનો સન્તુ
સર્વે સન્તુ નિરામયાઃ।
સર્વે ભદ્રાણિ પશ્યન્તુ
મા કશ્ચિદ્ દુઃખમાપ્નુંયાત।।’’

(સર્વ જનો સુખી થાઓ. સૌ કોઈ નિરોગી રહો. સૌનું કલ્યાણ થાઓ અને કોઈ પણ વ્યક્તિ દુઃખી ન રહે, એ જ શુભકામના.)

“તમસો મા જ્યોતિર્ગમય”

નવા વર્ષ ની મારી અભિલાષા ..મારી એક સ્વ-રચના

એક સુરજ થવાનાં નથી મને કોઈ શમણાં,

માટીના મારા કોડીયામાં તેલ-વાટ પેટાવી,

અંધારાં ઉલેચતો ઘરદીવડો થવાનું મને ગમે .

સંસાર સાગરના તોફાનોમાં મારી જીવન નૌકાને,

સ્થિર રાખી સુપેરે હંકારવાની કૃપા કરવા માટે,

દીન દયાળુ પ્રભુનો આભાર માનવાનું મને ગમે.

આ જીવન મહોત્સવની હર પળ મોજથી માણીને,

જીવનને જોશથી  જીવી જવાનું મને બહું જ ગમે.

વિનોદ પટેલ

પ્રેમળ જ્યોતિ…પ્રાર્થના ….નરસિંહરાવ દિવેટિયા

કવી સ્વ.નરસિંહરાવ દિવેટિયા દિવેટિયા રચિત નીચેની પ્રાર્થના

મને મારા વિદ્યાર્થી કાળથી બહુ ગમે છે.

સાબરમતી આશ્રમમાં પૂજ્ય મહાત્મા ગાંધીના સાન્નિધ્યમાં મથુરાબહેન ખરેના

સ્વરે આ પ્રાર્થના અવાર નવાર ગવાતી હતી.

પ્રેમળ જ્યોતિ

પ્રેમળ જ્યોતિ તારો દાખવી મુજ જીવનપંથ ઉજાળ

દૂર પડ્યો નિજ ધામથી હું ને ઘેરે ઘન અંધકાર

માર્ગ સૂઝે નવ ઘોર રજનીમાં નિજ શિશુને સંભાળ

મુજ જીવનપંથ ઉજાળ

ડગમગતો પગ રાખ તું સ્થિર મુજ દૂર નજર છો ન જાય

દૂર માર્ગ જોવાને લોભ લગીર ના એક ડગલું બસ થાય

પ્રેમળ જ્યોતિ તારો દાખવી મુજ જીવનપંથ ઉજાળ

આજ લગી રહ્યો ગર્વમાં હું ને માગી મદદ ન લગાર

આપ બળે માર્ગ જોઈને ચાલવા હામ ધરી મૂઢ બાળ

હવે માગું તુજ આધાર

પ્રેમળ જ્યોતિ તારો દાખવી મુજ જીવનપંથ ઉજાળ

ભભકભર્યાં તેજથી હું લોભાયો ને ભય છતાં ધર્યો ગર્વ

વીત્યાં વર્ષો ને લોપ સ્મરણથી સ્ખલન થયાં જે સર્વ

મારે આજ થકી નવું

પર્વ પ્રેમળ જ્યોતિ તારો દાખવી મુજ જીવનપંથ ઉજાળ

તારા પ્રભાવે નિભાવ્યો મને પ્રભુ આજ લગી પ્રેમભેર

નિશ્વે મને તું સ્થિર પગલેથી ચલવી પહોંચાડશે ઘેર

દાખવી પ્રેમળ જ્યોતિની સેર

પ્રેમળ જ્યોતિ તારો દાખવી મુજ જીવનપંથ ઉજાળ

કર્દમભૂમિ કળણ ભરેલી ને ગિરિવર કેરી કરાડ

ધસધસતા જળ કેરા પ્રવાહો સર્વ વટાવી કૃપાળ

મને પહોંચાડશે નિજ દ્વાર

પ્રેમળ જ્યોતિ તારો દાખવી મુજ જીવનપંથ ઉજાળ

રજની જશે ને પ્રભાત ઊજળશે ને સ્મિત કરશે પ્રેમાળ

દિવ્યગણોનાં વદન મનોહર મારે હ્રદયે વસ્યાં ચિરકાળ

જે મેં ખોયાં હતાં ક્ષણવાર

પ્રેમળ જ્યોતિ તારો દાખવી મુજ જીવનપંથ ઉજાળ

-નરસિંહરાવ દિવેટિયા

દીપાવલી મુબારક

દીપાવલી મુબારક

HAPPY DIWALI & PROSPEROUS NEW YEAR

Wish you a colorful, healthy and happy life.   

ઘમ્મર વલોણું-

ઘમ્મર વલોણું- ૯

મારું દફતર ઉપાડીને મને સ્કુલના ક્લાસ સુધી મુકીને પછી જ પાછી વળનારી બહેન. માંબાપ મારી સાથે કોઈ ઉગ્રતા દાખવે ત્યારે એ ચોક્કસ વચ્ચે કુદી પડતી. અને જરૂર પડે તો મારા વતી એ માર પણ સહન કરતી. મારી બાલીશતા અને તેની મહાનતાના સરવાળા કે બાદબાકી કરવા તો ગણિત પણ ટૂંકું પડશે. બેય હવે તો મોટા થઇ ગયા છીએ.

હવે મને થોડી સમજ આવી છે તો આવું લાગે છે કે છોકરા કરતા છોકરીમાં જલ્દી પરિપકવતા આવી જાય છે. ઘણી વાર તો મને હજી પણ એવું  લાગે છે કે બેનની સરખામણીએ હું હજી બાળક જ છું. જો કે એ વાત જુદી છે કે એનો વ્હાલનો દરિયો મને આવું ફિલ કરાવતો હોય. થોડી સમજ શક્તિ મને વિવશ અને ગંભીર બનાવી દે છે. ઘરમાં એની એક પળની પણ ગેરહાજરી મારા માટે તો અકળાવનારી રહેતી. ક્યારેક તે બહારગામ જાય તો હું રડમશ રહીને બધા સાથે આખડવા લાગી જતો. એજ તો હતી, જે મને સંકટમાં સાથ આપતી, પછી તે ઘરનું હોય કે શેરીનું !

થોડા દિવસ પછી એના લગ્ન છે. ઘણાં લગ્ન પ્રસંગોમાં હું ગયો છું. અમે બંને સાથે પણ ગયા છીએ. વિદાય વખતે કન્યા રડે એ પણ જોયેલું છે. પણ હું તો અબુધ; કન્યાઓની આંસુ સારતી ઘડીએ તો અમે કોણ જાણે કેવી રમતોમાં લાગી જતા. હવે ખ્યાલ આવે છે કે, બેન તો હવે સદા માટે આ ઘર છોડીને જતી રહેશે.

“ બેન, તું આ ઘર છોડીને જશે તો મને ઘર ખાલી ખાલી લાગશે ”

“ નહિ લાગે વીરા, સોફા અને ઘરનું રાચરચીલું તો હશે જ; અને એનાથી ઘર ખાલી નહિ લાગે. અને વિશેષ તો હું આ ઘરમાંથી ખાલી યાદો અને વડીલોના આશીર્વાદ જ લઇ ને જાઉં છું. અને એ ક્યાં ભૂલી જાય છે કે તારી સાથે વિતાવેલ સંસ્મરણો તો અહી જ મુકીને જઈશ. ”

“ હા બેની, કાશ ઉપસ્થિતિ કરતા સંસ્મરણોનું મુલ્ય વધુ હોય. ”

“ એ વધુ જ છે. તું તો હજી મારો અબુધ ભાઈ જ રહ્યો. સમય આવશે તને સમજાઈ જશે. કાશ, તું મારી મજબુરી પામી શકે. કેવળ સ્વસ્વાર્થ ને ના વિચાર. ”

“ કાશ, આ મારો સ્વસ્વાર્થ હોય ! ”

“ તારા પક્ષે આજે પણ હું લડી શકું તેમ છું; અને થોડો માર સહન કરવાની પણ તૈયારી છે. ”

“ ના બેની, હવે તને કોઈ ના મારે, માં કહેતી કે તું થોડા દિવસની મહેમાન છે. મને પણ તને તંગ કરીને સતાવવાની ના પાડી છે. ”

“ આટલો ડાહ્યો છે તો ! ”

બેન સાથે કરેલ મીઠા જઘડા યાદ કરીને હસવું કે રડવું કશું સમજાતું નથી. આવી પણ પળો મારા માટે સર્જાયેલી હશે ? કદી એવો વિચાર નથી આવ્યો. પ્રસંગોપાત મળીએ ત્યારે તો વાતોને વાગોળીને હૈયે હુંફ ભરી લઈએ છીએ. પણ તોયે છાને ખૂણે મારી આંખડી નીતરવા લાગે છે.

( કોઈ પણ સબંધો વિષે લખતા તો ગ્રંથો ભરાય ! અહિયાં મને અને બેન ને રૂપક તરીકે રજુ કર્યા છે. )

ભુલ

ભુલ by BHARAT SUCHAK

ભુલને એનો ભરમ ના સમજાય રે કદી;

ભુલને એનો મરમ ના સમજાય રે કદી.

ભુલને એનાં મુલની કશી કીંમત ભલા ?

પસ્તાવાનો ધરમ ના સમજાય રે કદી.

 ભુલ ને ભુલ ને ભુલ તો આ જીવતરનો મુદ્દો,

મુળમાં રહ્યાં કરમ ના સમજાય રે કદી.

 મુળમાં જઈ નીદાન કરે સમજાય, છતાંયે

હાથમાં ઓસડ પરમ; ના સમજાય રે કદી.

 ભુલને દાબી દૈ, મથે સંતાડવા ભલે,

ઉપસી આવે વરમ; ના સમજાય રે કદી !

 ભુલ સામાની ભીંત ઉપર દેખાય રે ચોખ્ખી,

આપણી તો એ શરમ, ના સમજાય રે કદી.

 આંગળી ચીંધી એક, બતાવી ભુલ બીજાની;

આપણી સામે ત્રયમ્, ના સમજાય રે કદી !

 – જુગલકીશોર.