20 May 2016
સ્વામી આનંદ કહે છે:માયા તો કિરતારની કારભારણ છે . …પદ્મશ્રી ગુણવંત શાહ
સ્વામી આનંદ કહે છે:માયા તો કિરતારની કારભારણ છે .
…પદ્મશ્રી ગુણવંત શાહ
માયા તરફથી માયાપતિ તરફ જવાની મથામણ! આવો સુંદર વિચાર મને પથારીમાં પડ્યો હતો ત્યારે પજવી ગયો! માયા એટલે આભાસી વાસ્તવિકતા (વર્ચ્યુઅલ રીઆલિટી).
જગતમાં સૌથી મહાન ગુરુ કોણ? જવાબ છે: હૃદયરોગનો હુમલો. વાત વિચિત્ર લાગે, પરંતુ ખરેખર વિચિત્ર નથી. અનુભવને આધારે કહેવું છે કે હૃદયરોગના હુમલાને કારણે મારા અહંકારના ચૂરેચૂરા થઇ ગયા. શું આ જેવીતેવી ગુરુકૃપા છે? માનવ દેહધારી ગુરુ પોતાના શિષ્યને છેતરે એ શક્ય છે, પરંતુ હૃદયરોગનો હુમલો પોતાના શિકારને કદી પણ ન છેતરે. હુમલો થયા પછી બચી જનાર મનુષ્ય જો જાગી જાય તો જીવનનું નવનિર્માણ (Self-renewal) શરૂ થાય એ શક્ય છે. આવી તક કેવળ નસીબદાર મનુષ્યોને જ પ્રાપ્ત થતી હોય છે.
અહંકારશૂન્યતા એટલે દેહમૃત્યુ થાય તે પહેલાં અહંકારનું મૃત્યુ થાય તેવી અવસ્થા. હૃદયરોગ આવી અવસ્થાની ખાતરી નથી આપતો. હા એને પ્રતાપે એક અલૌકિક શક્યતાનું દ્વાર ખૂલે છે એ નક્કી! શું આવી ગુરુકૃપા ઓછી મૂલ્યવાન છે? શક્યતાનું દ્વાર ખોલી આપે, તે જ સદગુરુ!
બરાબર યાદ છે. હોસ્પિટલના ઇન્ટેન્સિવ કાર્ડિયાક કેર યુનિટ (ICCU)માં ખાટલા પર જે વિચારો આવ્યા તેમનું ગુરુત્વ મધ્યબિંદુ ‘માયા’ હતું. સ્વામી આનંદે માયાને ‘કિરતારની કારભારણ’ કહી તે વાતે સ્વામી આનંદનું પણ તીવ્ર સ્મરણ ચાલતું રહ્યું. એ ખાસ કલાકોમાં જ કંઇ વિચાર્યું તેનું વિસ્મરણ હજી થયું નથી. જે કંઇ યાદ આવે તેને યથાતથ રજૂ કરવાના આ પ્રયત્નમાં સુવ્યવસ્થા નહીં હોય.
માયા પર વિચારે ચડી જવાનો એક લાભ એ થયો કે મૃત્યુનો ભય ખરી પડ્યો. બાયપાસ સર્જરી માટે ઓપરેશન થિયેટરમાં લતા મંગેશકરને કંઠે ગવાયેલો ગીતાનો બારમો અધ્યાય સાંભળવા મળે એવી વ્યવસ્થા કરવામાં આવી હતી. કૃષ્ણનાં વચનોનું શ્રવણ કરતા કરતા એનેસ્થેસિયા દ્વારા સંપૂર્ણ અભાનતાના ‘બ્લેક હોલ’માં પ્રવેશવાનું બન્યું. થોડાક કલાકો પછી પુનર્જન્મ!
માયા પર વિચારવાનું ફરીથી ચાલુ થયું. ક્રિકેટ અને ગીતા વચ્ચેનો અનુબંધ મનમાં જડાઇ ગયો. શું થયું? હું ખેલના મેદાન પર રમવા ગયો. માયા શરૂ? રમતમાં મેં છગ્ગો ફટકાર્યો પણ બોર્ડર પર ફિલ્ડરે કેચ ઝીલી લીધો. મેં પેવિલિયન ભણી ચાલવા માંડ્યું. એક જ ક્ષણમાં અમ્પાયરે ‘નો બોલ’ જાહેર કર્યો અને હું ક્રીઝ પર પાછો ફર્યો! ક્રિકેટની માયા કેવી? આપણી ટીમ જીતે તો ખુશ થવાનું અને હારી જાય તો નિરાશ થવાનું! બે ટીમની રમતમાં રન સરખા થાય તો ટાઇ પડે તેની માયા! વળી સ્ટમ્પ આઉટ, કેચ આઉટ, રન આઉટ અને LBWની માયા! ડીપ મિડ-ઓન પર દ્વેષ નામનો ફીલ્ડર કેચ કરવા ટાંપીને ઊભો છે! એ જ રીતે ડીપ મિડ-ઓફ પર લોભ નામનો ફીલ્ડર આપણો રન રોકવા તત્પર છે!
એ જ રીતે સ્લિપર તરીકે ત્રણ ત્રણ ખેલાડીઓ વત્તા વિકેટકીપર સાક્ષાત્ મોહ બનીને આપણને આઉટ કરવા તત્પર છે! આવી ક્રિકેટમયી માયામાં અમ્પાયરનું કામ કેવું? ગીતામાં બે શબ્દો પ્રયોજાયા છે: 1. ઉપદ્રષ્ટા અને 2. અનુમન્તા. (અધ્યાય 13). બંને શબ્દોમાં અમ્પાયરનો ધર્મ પ્રગટ થાય છે. અમ્પાયર બંને ટીમ પ્રત્યે મધ્યસ્થભાવ રાખીને ઊભો છે. એ રમતને સાક્ષીભાવે નિહાળે છે તેથી ‘ઉપદ્રષ્ટા’ છે. વળી એ આઉટ કે નોટઆઉટનો નિર્ણય કરતી વખતે અનુમતિ આપનારો (અનુમન્તા) છે. આમ અમ્પાયર મોહમાયામાં અટવાતા ધૃતરાષ્ટ્રની નબળાઇ (મામકા-પાંડવા:)થી મુક્ત છે.
સંસારનો ખેલ ક્રિકેટના ખેલથી જુદો નથી. એ ખેલમાં જોડાયેલા મનુષ્યો સાક્ષીભાવે માયાની રમતને નિહાળે તો જીવન સફળ થઇ જાય. માયા તરફથી માયાપતિ તરફ જવાની મથામણ! આવો સુંદર વિચાર મને પથારીમાં પડ્યો હતો ત્યારે પજવી ગયો! માયા એટલે આભાસી વાસ્તવિકતા (વર્ચ્યુઅલ રીઆલિટી).
કોઇએ તમને દગો દીધો? કોઇ સ્વજન તમારા પૈસા લીધા પછી પાછા નથી આપતું? કોઇ તમારી નિંદા કરવામાં નિષ્ઠાવંત જણાય છે? તમારા હૃદયમાં ક્યાંક જખમનું શૂળ છે? અરે! તમે કોઇને અન્યાય કર્યો છે? તમે લોભ-મોહ-સ્વાર્થને કારણે કોઇનું જીવન બરબાદ કર્યું છે? હા, માયા નામની કારભારણ તમને અને મને રાતદિવસ નચાવી રહી છે.
આપણે સવાર-સાંજ નાચમગ્ન છીએ. વચ્ચે વચ્ચે કોઇ ગમતું માણસ મરી જાય છે. આપણે દુ:ખી દુ:ખી! ક્યાંક લગ્ન સમારંભ યોજાય ત્યારે ટેબલે ટેબલે વાનગીઓની માયા! આયુર્વેદની વિચારધારા અને વિજ્ઞાનધારા પ્રમાણે મનુષ્યનું શરીર વાત, પિત્ત અને કફ વચ્ચે જળવાતા સંતુલનની ત્રિગુણાત્મક માયા છે! પાણીપૂરી લલચાવે, મીઠાઇ લલચાવે, ભજિયાં લલચાવે અને ભોજન પછી સુગંધીદાર પાન પણ લલચાવે! રોજ નવી માયાને રોજ નવી લીલા!
શિયાળાની સવારનો તડકો ગમે અને ઉનાળાની બપોરનો તડકો પજવે! વરસાદ ગમે, પણ કાદવ-કીચડ ન ગમે! કારમાં ફરવાનું ગમે, પરંતુ એ અટકી પડે ત્યારે માથાનો દુખાવો! સુખની સોડમાં દુ:ખ અને દુ:ખના કાળજામાં પીડા! સુખ ગમે, દુ:ખ ન ગમે!
હૃદયરોગના હુમલા પછી જીવનનો પ્રત્યેક કલાક મૂલ્યવાન બની જાય એ શક્ય છે. મારા વિદ્વાન મિત્ર ડો. શશિકાંત શાહ મને વારંવાર કહે છે: ‘અમારા કેટલાય કલાકો સાવ નકામા વ્યવહારો સાચવવામાં વેડફાઇ જાય છે, તમારા નથી બગડતા તે બહુ મોટી વાત છે.’
પાઇલટની કરિયર વર્ષોમાં નથી મપાતી, કેટલા કલાકોનું ઉડ્ડયન થયું તે પરથી મપાય છે. ‘Outlook’ના તંત્રી વિનોદ મહેતાએ 72 વર્ષની વયે ‘માયા’ સંકેલી લીધી. ‘Outlook’ મેગેઝિનનો હું પ્રથમ અંકથી વાચક હતો. સદગત વિનોદ મહેતા માત્ર મારા જ નહીં, આપણા પ્રિય એવા વિનોદ ભટ્ટના પણ માનીતા પત્રકાર હતા. એમની ખોટ ખટકે તે પણ માયા! તેઓ સોનિયા ગાંધીના પક્ષકાર હતા એમ કહેવામાં અેમને અન્યાય થશે. તેઓ હિંમતપૂર્વક ટીવી પર પણ કડવી વાતો કોંગ્રેસને કહી શકતા હતા. એમની લેખનશૈલીમાં નિખાલસતાની સુગંધ હતી.
ગીતામાં ત્રિગુણમયી માયાની વાત સત્ત્વગુણ, રજોગુણ અને તમોગુણના સંદર્ભે કરી છે. જીવનના ઘરમાં ત્રણ ઓરડા છે. ક્યારેક આપણે સત્ત્વગુણના, તો ક્યારેક રજોગુણ કે તમોગુણના ઓરડામાં જઇએ છીએ. કોઇ મનુષ્ય કેવળ એક જ ઓરડામાં ચોવીસે કલાક રહી શકતો નથી.મનુષ્યની ઇશ્વરદત્ત અપૂર્ણતા એને સતત નચાવતી રહે છે. નાચતી વખતે એટલી સભાનતા રહે તો બસ છે કે આપણે નાચી રહ્યાં છીએ!
ટીવી સિરિયલ માયાસ્વરૂપા છે. સિરિયલમાં એક પાત્ર ભલું હોય છે અને એક પાત્ર બદમાશ હોય છે. ભલું પાત્ર આપણને ગમે છે અને લુચ્ચું પાત્ર આપણા મનમાં ધિક્કાર જન્માવે છે. પાંચ દિવસ પછી રામનવમી આવશે. સદીઓ વીતી તોય રામનવમી કેમ ઉજવાય છે? રામત્વ શાશ્વત છે તેથી હજી આવનારી સદીઓમાં પણ રામનવમી ઉજવાતી રહેશે. રામમનોહર લોહિયાએ ગાંધીજીને ‘રામના વંશજ કહ્યા હતા. કવિ ઇકબાલે રામને ‘ઇમામે હિંદ’ કહ્યા છે. રામ સંસ્કૃતિ-પુરુષ હતા.
પાઘડીનો વળ છેડે
એક વાર શ્રી રામ અને સીતા પ્રસન્નચિત્તે બેઠાં હતાં ત્યારે એકાએક ત્યાં નારદજી પહોંચી ગયા. રામે દેવર્ષિ નારદનું અભિવાદન કર્યું અને કહ્યું: ‘હે મુનિશ્રેષ્ઠ! અમારા જેવા સંસારી મનુષ્યો માટે આપનું દર્શન દુર્લભ છે. આપનાં દર્શનથી હું કૃતાર્થ થઇ ગયો. મને કહો કે હું આપને માટે કયું કાર્ય કરું.’ રામનાં વચનો સાંભળીને નારદજી બોલ્યા:
હે વિભો!
આપે કહ્યું કે હું સંસારી મનુષ્ય છું.
વાત તો ઠીક છે કારણ કે
સંસારનું મૂળ કારણ ગણાય
તેવી માયા આપની ગૃહિણી છે!
આપ ભગવાન વિષ્ણુ છો
અને જાનકીજી લક્ષ્મી છે.
આપ શિવ છો!
અને જાનકીજી પાર્વતી છે.
આપ બ્રહ્મા છો
અને જાનકીજી સરસ્વતી છે.
આપ સૂર્યદેવ છો!
અને જાનકીજી પ્રભા છે.
આપ સૌના કાલસ્વરૂપ યમ છો
અને સીતા સંયમિની છે.
સંસારમાં જે બધું પુરુષવાચક છે,
તે આપ છો અને જે બધું સ્ત્રીવાચક છે,
તે સીતાજી છે.
નોંધ: ‘અધ્યાત્મરામાયણ’, અયોધ્યાકાંડ. (પ્રથમ સર્ગ, શ્લોક 6થી 19)
DIVYA BHASKER, 22-3-2015
ગુજરાતી પ્રતિભા પરિચય ના સૌજન્યથી
ડો. ગુણવંત શાહ નો પરિચય
Dr. Gunvant Shahઅહીં ક્લિક કરીને વાંચો.
ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમી તરફથી પ્રથમ ‘સાહિત્ય રત્ન’ એવોર્ડ પ્રાપ્ત કરવા બદલ ડો. ગુણવંત શાહને અભિનંદન
ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમી તરફથી પ્રથમ ‘સાહિત્ય રત્ન’ એવોર્ડ પ્રાપ્ત કરવા બદલ ડો. ગુણવંત શાહને અભિનંદન
શમા માસી
શમા માસી
એમનું અસલ નામ શમા હતું કે કોઈ કોઈ ઓર; પણ ગામ આખું એમને શમા માસી કહીને બોલાવતું. એમના પતિ કાયનાત છોડીને અલ્લાહને પ્યારા થઇ ગયેલા. તેમના બેનના ગામમાં શમા રહેવા આવેલી. શમાની બેનનાં છોકરા તેને માસી કહેતા, આથી બધા લોકો એને માસી કહીને જ બોલાવતા. આમ એનું નામ શમા માસી પડી ગયું. તેનો શોહર રહીમ અહી આવીને વસ્યો અને દુકાનનો ધંધો સારો એવો વિકસાવ્યો. તેમને એ પણ ખબર હતી કે ગામ એકદમ છેવાડાનું અને અસુરક્ષિત હતું. ગામનાં લોકોમાં સંપ હતો; સાથ અને સહકારની ભાવના હતી. જો કે એવી ગુણવત્તા રાખવા પાછળનો હેતુ એ પણ હતો કે, ગામમાં કયારેક ઘુસણખોરો હુમલાઓ કરતા રહેતા.
દીકરો પણ કમાવા માટે આરબ દેશમાં રહેતો. ખાધે પીધે સુખી. એમના પતિ રહીમ ચાચા પણ ઘણું બધું છોડીને ગયેલા. આથી શમા માસીને કોઈ કામ કરવાની જરૂર નહોતી. ખુદાતાલાની મહેરબાનીથી પાછલી ઉંમર એશો આરામમાં ગુજારતાં હતા. ચાલીસી વટાવી ગયા છે. પણ એમના ચહેરા પર કે માથા પર કોઈ અંશ એવા નથી કે ચાલીસી વટાવી ગયા હોય તેવું લાગે. મહેલ્લા વાળા બધાં એમને મજાકમાં કહેતા કે
“ માસી, તમે ઘઉં દળાવવા માટે પરદેશ મોકલો છો ? ”
“ ના રે ના ભાઈ, આપણા જુમાને ત્યાંજ તો વળી; જ્યાં તમે બધા જાવ છો. ” ને તેઓ પણ હસવા લાગતા.
તેઓ એટલાં કાચા પણ નહોતા કે સામે વાળો શું કહેવા માંગે છે. જો કે લોકો ખોટા નહોતાં. તેમની સુંદરતા અજોડ હતી.
એમના માટે એવું કહેવાતું કે, વા (પવન) સાથે પણ વાતો કરે એ શમા માસી. કાયમ હસતો ચહેરો અને કોઈની પણ સાથે વાતો કરતા હોય. તેમનો દીકરો સારું કમાતો હોઈ પૈસા મોકલતો. ખુદાતાલા એમના ઉપર ખુબ રહેમ રાહે, એવું માનીને રહેતા. ઘરે હોય તો કુરાન અને બીજા પુસ્તક વાંચતા. છોકરા ખુબ ગમે; વિશેષ તો છોકરીઓ ઉપર વધુ મમત.
શમા માસી, બે ત્રણ દિવસ થી દેખાતા નહોતા.
“ અલી, આ શમા ક્યાંક બહાર ગામ ગઈ લાગે છે ? ” એક વૃદ્ધ માજીએ બીજી બાઈને પૂછ્યું.
“ હા કાકીમાં, મનેય એવુંજ લાગે છે. ”
“ પણ તેમના ઘરે તાળું તો લટકતું નથી ”
” કાકીમાં, એ જમાના ગયા. અને એમનો તો દીકરો પરદેશ રહે છે. પેલું ખટ..ખટ..તાળું મારીને કશે ગયા હશે. ” તેઓ બોલ્યા કે બીજી બે સ્ત્રીઓ આવી ગઈ. અને જોત જોતામાં ઘણા મહેલ્લા વાળા ભેગા થઇ ગયા; શમા માસીને લઈને જ વાતો ચાલતી હતી.
“ ભલે તમે બધા ગમે તે કહેતા હોય પણ મારું મન હજી માનતું નથી કે તેઓ બહાર ગામ ગયા હોય ” એક જૈફ ઉંમરના વ્યક્તિએ કહ્યું.
“ હા, અરે ઘરની બહાર જતા હોય તો પણ હાઉકલી કરતા જાય. ” બીજાએ સાથ પુરાવ્યો.
“ ચાલો માર્કેટમાં જાઉં છું, આવવું હોય તો તૈયાર થઇ જાવ. ” બીજી એક બાઈએ કહ્યું.
મહેલ્લાનું ટોળું તો પોત પોતાના ભાગે આવતું બોલીને વિખેરાઈ ગયું. ટોળામાંથી છૂટી પડીને જેબુન પોતાને ઘરે આવી. છોકરાઓ હજી સ્કુલેથી આવ્યા નહોતા. તેને શમા માસી જોડે ખુબ ફાવતું. નવરી હોય તો એના ઘરે ચાલી જાય. અથવા તો એમને પોતાના ઘરે બોલાવી લેતી. એની પડોસણ નીતુ બેન ઘણી વાર વાતોમાં જોડાતા. જેબુનના મનમાં ચિંતા ઘૂમરાવા લાગી, આથી તેણે નક્કી કર્યું કે નીતુબેન ને લઈને તેમના ઘરે જાય. તેઓ નીતુબેનના ઘરે પહોંચી ગયા.
“ નીતુબેન શું કરો છો ? ” તેમના ઘરમાં જતા જ જેબુને પૂછ્યું.
“ આવો આવો, શું હમણા આખો મહેલ્લો કઈ ભેગો થઇ ગયેલો ? ”
“ એટલે જ તમારી પાસે આવી છું. ”
“ કંઈ ચિંતા જેવું તો નથી ને ? ”
“ ખાસ તો કઈ નથી પણ શમા માસી દેખાતા નથી એને લઈને સૌ ચિંતામાં હતા. ”
“ એ ક્યાં નાના કીકુ હતા કે ચિંતા કરવાની હોય. આવી જશે જ્યાં ગયા હશે ત્યાં ”
“ હું એમ કહેતી કે ચાલો ને એમનાં ઘરે જોઈ આવીએ. ”
“ તમારે કોઈ કામ ધંધો ના હોય તો જાવ બાકી હું તો નવરી નથી…..”
“ શું કહ્યું મમ્મી ? ” રૂમમાંથી બહાર આવતા તેમની પુત્રી રુચા એ પોતાની માં ને પૂછ્યું.
“ જો ને આંટી આવ્યા છે તો શમા માસીને ત્યાં જવાની વાત કરે છે. ”
“ અને તું એમની તપાસ કરવા માટે નવરી નથી….એમ ને ? આજ તો તને મોમ કહેતા પણ મને શરમ આવે છે. ” કહીને રડતી રડતી રુચા રૂમમાં જતી રહી. તેની પાછળ પાછળ જેબુન અને નીતુ પણ ગઈ. બંને એ થઈને ને માંડ માંડ શાંત પાડી. રુચાએ જે વાત કહી તે સંભાળીને ઘરની દીવાલો પણ શમા માસીને વંદન કરવા લાગી.
થોડા દિવસ પહેલા સુર્યાસ્ત બાદ મહેલ્લામાં પાંચ છ ઘુસણખોરો આવી ગયેલા. નીતુ બેન નો પતિ તો આખો દિવસ દુકાન પર હોય. ઘરમાં નીતુબેન અને તેના બે છોકરાઓ ચારુ અને ચિંતન જ હોય. તે દિવસે ચિંતન અને નીતુબેન કોઈ કામે બહાર ગયેલા. ઘરમાં ચારુ એકલી હતી, એનો લાભ લઈને ઘુસણ ખોરો ઘરમાં ઘુસી ગયા. એકે ચપળતાથી ચારુના મોઢે ડૂચો મારી દીધો. બીજા લોકો તેના ઘરમાં બધે દાગીના કે રૂપિયા માટે શોધખોળ કરવા લાગ્યા. આ તો નીતુબેનનું ઘર હતું; પાક્કા ને ચકોર. કોઈને કશું ના મળ્યું એટલે ઘુસણખોરો ગિન્નાયા. ચારુ તો માંડ હજી વયસ્કતાને ઉંબરે પગ મુકીને આગળ વધતી હતી. જે વડો ઘુસણખોર હતો તે બબડ્યો.
“ સાલો ઘરમાં વાસણો સિવાય કશું નથી રાખતો, ઠીક છે આ કુડીને જ લઈલો. ” આ સાંભળીને તો ચારુના મોતિયા મરી ગયા. છૂટવા માટે ધમ પછાડા કરવા લાગી.
“ આને લઇ જઈને શું કરીશું ? ઉલટાની પોલીસ બબાલો વધી જશે. ” કોઈ એક બોલ્યો.
“ તમે લોકો એને છોડી દો પણ હું જરા હાથ……હમ ..? ” ને તેણે ચારુ સામે જોઇને એવા ગંદા ઈશારા કર્યા કે ચારુ તો હેબતાઈ ગઈ. નથી તો એ બુમો પાડી શકતી કે નથી તો ભાગી શકતી. તેની આંખો ઉભરવા લાગી. એજ ટાઈમે શમા માસીએ બારીમાંથી નજર કરી ને બુમ પાડી.
“ અલી નીતુ બેન, ચારુ માટે સેવપાક……” અધ ખુલ્લી બારીમાંથી તેમની નજરે જે દેખાયું તે કમકમાટી ભર્યું હતું.
શમા માસી તો પાછળના દરવાજેથી અંદર ઘુસી ગયા; અને ચારુને છોડાવી. પણ ચારુને છોડાવવા માટે થી પોતાનું શરીર એ હવસખોરને શરણે કરવું પડ્યું.
આ બાબતને લઈને શમા માસી ઘર બહાર નીકળતા નહોતા. ચારુને કસમ આપેલી કે વાત કોઈને ના કરે. પણ પોતાની મોમે વાત કરવા મજબુર બનાવી દીધી.
આજે પણ દર વર્ષે મહેલ્લામાં આવીને ચારુ, શમા માસીના ફોટા પર હાર પહેરાવીને ઋણ અદા કરે છે.
લોક ગીતોની ગાયિકા પદ્મ શ્રી દિવાળીબેન ભીલનું નિધન- શ્રધાંજલિ
લોક ગીતોની ગાયિકા પદ્મ શ્રી દિવાળીબેન ભીલનું નિધન- શ્રધાંજલિ
17 May 2016
મ ન ગમતાં સંવાદો–૫
મ ન ગમતાં સંવાદો–૫
“ હજી તું શર્ટ અને દેશી પેન્ટ જ પહેરે છે ? ”
“ કેમ ? હું જોકર જેવો તો નથી લાગતો ને ? ”
“ તારો જવાબ હું આપું તો, ના જોકર જેવો બિલકુલ નથી લાગતો. ”
“ મારો જવાબ પણ એજ કે, આ કપડા પહેરું કે તારા જેવા પહેરું, એમાં ઓળખ તો એજ રહેવાની ”
“ ઓહ ઠીક છે જવા દે, પણ હજી તારી બોલવાની સ્ટાઈલ પણ એજ છે ”
“ ગામ માં બધા બોલે એવું જ તો હું પણ બોલું છું. અને હું કોઈ નાટક કે ફિલ્મોમાં કામ નથી કરતો કે અલગ દેખાવા માટે સ્ટાઈલ બદલવી પડે. ”
“ એ તો બરાબર પણ થોડું પરિવર્તન આપણામાં થાય તો નુકસાની નથી ! ”
“ અને ફાયદો પણ નથી રાઈટ ? ”
“ ઓહ, તું કેમ આવું વિચારે છે ? ”
“ હું તો ફક્ત તારા પ્રશ્નોને અનુસરું છું અને જવાબો આપું છું ”
“ ખરું, પણ મારી વાત તને સમજાય છે ખરી ? ”
“ ચોક્કસ સમજાય છે. તારું એજ કહેવાનું થાય છે ને કે; મારામાં કોઈ પરિવર્તન ના આવ્યું ? ”
“ સમજે છે તો પછી કેમ……? ”
“ તું પણ થોડા વર્ષો પહેલા મારી જેમ રહેતો હતો. મારા જેવા કપડા પહેરતો હતો. મારી જેમ બોલતો હતો. ”
“ હા, જો હવે તારામાં ને મારામાં કેટલો ફરક છે ? ”
“ તને કદાચ ખોટું લાગશે પણ, જો તું અહીંજ રહેતો હોત તો ? તારા માં ને મારામાં કોઈ ફરક હોત ? ”
“ ચલ જવા દે, ઘણા ટાઈમે મળ્યા છીએ તો કોઈ બીજી વાતો કરીએ ”
“ હમ્મ્મ્મ ”
Subscribe to:
Posts (Atom)